Stephan Roomenburg

8 oktober 2026 Kunnen jullie al geloven dat wij hier al weer bijna twee weken zijn ? Ik kan jullie vertellen, ik niet. Maar het is toch echt zo. We moesten vroeg paraat staan , het is dedag dat de picclijn geplaatst gaat worden. De lijn die ervoor gaat zorgen dat mijn stamcellen geoogst en uiteindelijkt teruggeplaatst kunnen worden. Geen ontbijt deze keer en laten ze nu juist deze ochtend een Mexicaans ontbijt hebben.. (dont worry , ze kennen mij inmiddels dus ik kreeg het bij terugkomst ) Wij werden weer afgezet bij het ziekenhuis door onze chauffeur/ amigo Lorenzo. Wat een mooi ziekenhuis! Constant de vraag of ik gespannen ben. No, just bring It on . Even omkleden, Wat standaard controles en wachten maar. Het gaat er anders aan toe dan in Nederland. Maar het voelt goed en dat stelt gerust. Ik krijg een roesje en werd ineens we wakker met een nieuw iets in/aan mijn lichaam. Ik heb geen pijn , het ligt alleen niet zo comfortabel. * keep in mind , het is maar voor 3 dagen* Eenmaal terug op de kamer was ik klaar om jawel te eten ik kreeg sap,thee en een appel. Niet veel later bestelde wij nog even “snel” churros. Niet veel later konden wij terug naar The COR. Daar rustig aangedaan , mijn ontbijt wachtte nog op mij . En uiteraard later op de avond nog het diner. Het vliegt voorbij! —————————————————- 9 oktober 2026 Harvesting Day !! Na ween week vol shots om stamcellen te boosten was het vandaag de dag om de stamcellen te gaan oogsten. Om 6:30uur tijd voor bloedafname, is het voldoende om te gaan ? Een uur later het verlossende antwoordt , ik mag gaan oogsten. Ons groepje werd in tweeen gesplitst ik mocht pas om 11:00 uur gaan. Poehhh dat wordt een lange dag. Dat betekende wel dat ik nog even kon ontbijten . Op naar de kliniek , daar werd ik aangesloten op een soort dialyse apparaat. Daar zat ik 3uur in mijn uppie. Stephan moest in een andere ruimte blijven. Ik kon geen kant op, zelfs niet naar de wc. Maar ik heb het uitgezeten. Eenmaal klaar werden wij teruggebracht naar het COR om wat te kunnen eten. Om 16:30 (2uur later) moesten wij weer klaar staan om terug te gaan naar de kliniek om de uitslag te krijgen. Zijn er genoeg stamcellen en kan ik door met de derde chemo of zijn er nog extra nodig stamcellen nodig en heb ik een dag vertraging?! Het verlossende antwoordt : “ your body did An amazing job, over 300mil stemcells when 70milj needed” En weer liet mijn lichaam mij niet in de steek deze reis. Hoe bijzonder is dat?! Count my blessings Dat betekende wel dat ik meteen aan chemo 3 kon beginnen. Daar dat ik dan weer voor 5 uur. Om 21:45 waren wij terug en konden we no nog ons diner eten .. Het was een lange dag. But i did It ————————————————- 10 oktober 2026 Het is vandaag de dag van de laatste chemo. Chemo nummer 4. Om 8.40uur werden wij weer naar de kliniek gebracht. Laatste lange zit van 5 uur. Wederom laat mijn lichaam mij niet in de steek, heel eerlijk ik merk er niets van. Ik voel mij soms rot naar de anderen toe , die je weer ziet verzwakken. Maar wat ben ik trots op mijn lichaam, dat toch heel sterk blijkt te zijn. Gedurende de dag moet ik 3 liter wegdrinken, is goed te doen. Bij terug komst uiteraard weer genoten van de maaltijden de laatste keer in het restaurant. Vanaf morgen begint de neutropenefase en moeten wij voor zeker 8 dagen in isolatie blijven nadat ik mijn stamcellen heb teruggekregen. Morgen is mijn Stemcell Birthday. Denise 2.0 hoe bijzonder is dat ! Een extra verjaardag ———————————————— 11 oktober 2026 D-DAY - MY STEMCELL BIRTHDAY. Ik was om 3 uur alweer wakker geworden, het vele drinken zorgt voor vele uitstapjes Stephan was ook wakker geworden. Het was inmiddels 04.15 en jawel ons cluppie moest voetballen , dus radio M aan en luisteren maar. Zo konden wij er toch een beetje bijzijn. Zo slecht het begon , zo goed het toch nog eindigde met 3-1 . Mijn dag begon dus al goed en wordt nog beter. Ik krijg een berichtje op de telefoon van hier. “ HAPPY STEMCELL BIRTHDAY ” Het is echt zover. Om 09.40 worden wij naar een groot privé ziekenhuis gebracht hier in Puebla. We komen in de ruimte waar het gaat gebeuren. Mijn zakje met stamcellen werd opgehangen aan een infuuspaal en vervolgens aangesloten op mijn Picclijn. Daar gaat ie dan. 20 / 30 minuten later hoor ik “ Congratulations , happy birthday”. Van binnen voel ik de emotie, wat een bijzonder moment. Lichamelijk ben ik gespannen, mijn tremoren zijn enorm aanwezig. Het is de spanning , het is alles bij elkaar. Op naar de kliniek waar de grote baas op ons wacht en het nog officiëler gaat maken Hij was onder de indruk hoe lang ik was haha. Paar bemoedigende woorden en op de foto maar. Hierna werd de picc-lijn verwijderd. Wat was dat fijn zeg, ik kan weer vrij bewegen. Het voelde ook net of ik hard op mijn schouder was geslagen. Toen was het tijd om terug te gaan naar het COR. We gaan in isolatie. Om de dag controle om te zien hoe het met mijn bloedbeeld gaat. We mogen 20minuten naar het dakterras. Verder vooral rustig aan doen en mijn lichaam tijd en rust geven. Het lekkere eten blijft doorgaan, we moeten nu alleen gebruik maken van roomservice Goedemorgen voor jullie ! Wij gaan zo de nacht in , buenos noches. —————————————— 13 oktober 2026 Neutrepenic phase. Vanaf het terugplaatsen van de stamcellen moeten wij in quarantaine/isolatie. De chemo doet nu zijn werk. Mijn witte bloedcellen worden vernietigd en mijn weerstand neemt verder af. Dit merk ik lichamelijk wel. Ik voel mij goed op vermoeidheid na. Met name als ik iets moet doen. denk aan douchen ik ben daarna buiten adem, Even lopen naar de w.c. Is inspannend. Maarjaaa als dat het ergste is ?! Om 8uur moest ik voor controle komen en weer een filgrastim injectie om mijn stamcellen te boosten. Mijn controles waren uitstekend, stabiel vanaf dag 1. Mijn bloed laatzien dat ik inderdaad in neutropene fase zit . Witte bloedcellen gezakt van +3000 naar 900. Volgens het boekje. Het is leven volgens corona regels. Veel handen wassen, mondkapjes op voor als wij de kamer uitgaan . Ook zijn er wat voedingsrestricties ook dat is goed te doen. Alles om geen bacterie/infectie op te lopen. Verder veel Netflix en chill Stephan en ik zijn elkaar nog steeds niet zat. Wij komen samen nog sterker thuis. ❤️

Voor de mensen die Denise niet volgen via Facebook: 30 september 2026 Chemo nummer 2 staat vandaag op de planning. Na een nacht met een aantal onderbrekingen ging het slapen al wat beter. Dat kwam door de 3 liter die we moeten drinken per dag. Belangrijk ivm de mogelijke bijwerkingen van de chemo. Ik mag niet klagen. Ik voel mij goed op wat hoofdpijn na. Na wat ontbeten te hebben in het restaurant was het tijd , om 8:40uur vertrokken wij naar de kliniek voor chemo ronde 2. De 3 andere uit mijn groepje(groep 1) waren er belabberd aan toe. Die waren misselijk en hadden enorm veel overgegeven. Ik voelde mij bijna schuldig dat ik mij zo goed voelde. Na een zit van 5 uur zat het erop en wederom had alleen wat hoofdpijn. Eenmaal terug bij the COR hebben wij heerlijk geluncht en hebben wij daarna heerlijk rustig aangedaan in ons appartementje. Met het diner een heerlijke burger op. Helaas nog niet echt iets van de Mexicaanse keuken kunnen eten . Maar echt het eten is top hier. Nadat wij klaar waren kwam groep 2 net terug van hun eerste chemo, dus even bij hun gaan zitten en kletsen over de behandeling maar ook nog over zoveel meer. Het is fijn als je met mensen bent die het volledig begrijpen ook al is het bij iedereen anders. Hoe moeilijk het is/kan zijn om dit voor elkaar krijgen. Heel bijzonder en enorm dankbaar En nu, nu is het alweer bijna 22uur. Bij jullie 6uur. Dus alvast goedemorgen heb een fijne dag. Wij sluiten hem hier af. ——————————————- 1 oktober 2026 Ik sta moe maar nog steeds prima op. Ik mag echt niet klagen. Ik kan je wel vertellen dat 3 liter vocht per dag niet goed is voor je nachtrust Vandaag beginnen we met 2xdaags de filgrastim injecties. Filgrastim is een medicijn dat het beenmerg stimuleert om sneller witte bloedcellen aan te maken, wat helpt bij het afweren van infecties. Dit ter voorbereiding op het oogsten van mijn stamcellen volgende week. Mijn controles zijn nog steeds goed. Volgens de arts sterke longen , bloeddruk 118/78 , temp goed. Nogmaals ik mag nog niet klagen. We hebben weer heerlijk gegeten en genoten op het dakterras. Vanaf morgen staan er een paar activiteiten. Zin in! ———————————————- 2 oktober 2026 De komende dagen gebeurt er niet heel veel op de shots in de ochtend en middag na. We beginnen de ochtend met een ontbijt in het restaurant, de anderen beginnen zich inmiddels weer een beetje mens te voelen na de chemo. Goddank is mij dat bespaard gebleven. Het is tijd voor een beetje sightseeing (eindelijk). Het voelt soms wel een beetje opgesloten. Tegen het middag uur bracht de chauffeur ons naar het stadje Cholula, vernoemd naar de pyramid of Cholula. De grootste pyramide van de wereld. Het is een hele klim , zeker op ook nog een 2500mtr hoogte. Ik was kapot. But very beautiful . We hebben wat souveniertjes geshopt en mochten daarna wat eten in een restaurant in de buurt wat voldeed aan de hygiëne regels. Restaurante Ciudad Sagrada. Wat was dit top zeg! We hebben genoten van een plate met verschillende Mexicaanse hapjes. Veel te lekker allemaal . Toen was het alweer tijd om terug te gaan naar “ het COR” Want de tweede shot moest er in. maar vooralsnog.. Met mij gaat het top Stephan was gisteren gaan trainen hier, hij heeft wat last van spierpijn Denise ———————————————————- 3 Oktober 2026 Hellooo hier is de Ironlady.. althans zo noemen ze mij hier Vergeleken met de rest ga ik er top doorheen. Het enige wat ik merk is dat mijn trillingen wat meer aanwezig zijn. Maar hè ik mag echt niet klagen. We starten de dag met een injectie en gaan daarna door naar het ontbijt. Op naar de rooftop, met anderen een puzzel in elkaar gezet en even gezellig kletsen. Begin van de middag gingen we downtown Puebla. Nogmaals heerlijk om er even tussenuit te zijn. Wij zijn de Cathedraal binnen gegaan, erg mooi. Er zijn kaarsjes gebrand voor iedereen. Daarna hebben wij buiten nog wat rondgelopen. Het is een fijne / gezellige omgeving. Veel straat artiesten, leuk om te zien. Wederom mochten wij uiteten. Met zijn vieren gingen wij eten bij restaurante casareyna. De dokter was er toevallig ook met zijn vrouw en kwam gedag zeggen. Ook kregen we nog een fles wijn . Dit moest wel goed zijn ! Michelin waardig , een van de gerechten kwam zelfs met een origineel authentiek certificaat. En dan de Mexicaanse mole , oh zo lekker. Ik hou van het eten hier. Waren in goed gezelschap met de Amerikaanse broers. It was awesome Toen was het alweer tijd om terug te gaan. Tijd voor de tweede injectie. Nog genieten van een strawberry salad en de dag was alweer voorbij.. op naar de volgende ——————————————————- 4 oktober 2026 Week 1 zit er alweer op. Hoe bizar is dat eigenlijk na maanden er mee bezig te zijn geweest. Ik ben iedereen nog steeds zo ontzettend dankbaar. Dankzij jullie is dit mogelijk voor mij/ons. Ik mis de kids enorm , maar ik weet waar ik het voor doe! Het is ontzettend fijn dat mijn steun en toeverlaat er is ❤️ Ik heb weer mijn shot gehaald en een lekker ontbijtje.. het gaat er allemaal nog steeds goed in Om half 1 gingen we voor ons laatste uitje op pad. Dus daar gaan wij voor uiteraard. Wederom downtown, alleen nu de andere kant op. Lekker wat markt stukjes over. Zo gezellig! Zoveel leuke hand gemaakte spulletjes. Na wat souveniertjes te hebben gekocht gingen wij natuurlijk ook weer naar een restaurant. Gewoon hup alle kansen pakken . Uiteraard weer heerlijk gegeten. Wij waren al een uur in tijd uit uitgelopen (oeps). Onze chauffeur Lorenzo stond al te wachten . Tijd voor de tweede shot en genoten van een rustige avond. ——————————————————————- 7 oktober 2026 Mijn excuses ik heb jullie een paar dagen niets laten weten. Het is nu de derde dag dat we niet op pad zijn gegaan. We hebben hier dagelijks een activiteit gehad. Mexicaanse lotteria en een film moment. Ook kwam shaving Day dichterbij. Door de chemo gaat mijn haar uitvallen om dit voor te zijn voor we straks in isolatie moeten is vandaag mijn haar eraf gegaan. Stephan had de eer ❤️ Hoe nuchter ik kan zijn , ik heb mijn ogen uit mijn kop gejankt. En dat terwijl ik niet eens wilde huilen. Maar hé ik heb het overleefd, het is wel wennen hoor. Ik begin momenteel wel de injecties te voelen in mijn botten en ik ben wat meer vermoeid. Ik kan en mag nog steeds niet klagen. Still going strong

27 SEPTEMBER 2026 Het is zover… Iets na 10 uur vertrekken we, nadat we Chase nog een dikke kus en knuffel hebben gegeven, richting Schiphol. Het afscheid valt zwaar, maar we houden ons voor: voor je het weet ben ik weer terug. Op Schiphol staat Sienna nog op mij te wachten om me een laatste knuffel te geven. Wat is dát moeilijk… Even die armen om me heen, wetende dat ik haar voorlopig moet missen. We knuffelen, spreken elkaar moed in en dan moet ik toch echt gaan. Eenmaal op Schiphol gaan we enorm snel door de douane. We kijken nog wat rond, eten een broodje en voor we het weten is het alweer tijd om te boarden. Dan begint het vliegtuig te rijden… En ineens barst ik in tranen uit. HET GAAT GEWOON ECHT GEBEUREN. Al die maanden van onzekerheid, regelen, inzamelen, voorbereiden, aftellen… en nu zit ik daadwerkelijk in dat vliegtuig naar Mexico. Ik kon het gewoon niet meer inhouden. De vlucht duurt net geen 11 uur en ik doe geen oog dicht. Daar zitten we dan… Eenmaal aangekomen in Mexico City staat onze chauffeur al op ons te wachten. Vanaf daar moeten we nog ongeveer 2 uur rijden richting Puebla. Hoewel het in Nederland inmiddels 04:30 uur ’s nachts is, zijn wij weer terug in de tijd. Voor ons is het nog maar half 9 ’s avonds. Bij aankomst krijgen we een mobiele telefoon met instructies, worden onze koffers naar onze kamer gebracht en krijgen we zelfs bezoek van kok Erik, die ons twee vers gemaakte kipburgers met aardappeltjes komt brengen. Zo ontzettend gaar als we zijn, bekijken we ons welkomstpakket, eten we de heerlijke burgers op en proberen we daarna maar wat te slapen… morgen staat er een vol programma gepland. Het is begonnen. Mede dankzij jullie ! Liefs Denise. 28 september 2026 De eerste volle dag na een nacht met weinig slaap. Mijn lichaam besloot Nederlandse tijd aan te houden en ik heb werkelijk ieder uur voorbij zien komen. Even terugkomen op mijn vorige bericht. Wij kregen een telefoon die zo is ingesteld dat mijn volledige planning erop te zien is. Ook kunnen we hiermee iedereen van het team bereiken als dat nodig is. En zo stond er vandaag behoorlijk wat op de planning: Bloedafname — dat was zo gebeurd. Kennismaking met het team en de andere deelnemers. Canada, UK, Noorwegen, Mexico en Malta… een behoorlijk divers groepje dus. MRI — deze leek eindeloos te duren. In Nederland toch nét wat fijner. Thoraxfoto. ️ Lunchen in het restaurant. Zoommeeting over de chemotherapie. ❤️ ECG — helemaal in orde, net als mijn bloeddruk van 125/80. ⚖️ Meten en wegen. Spirometrie — “perfect”, zoals de arts het zei. En natuurlijk de bijbehorende gesprekken over mijn medicatie en medische voorgeschiedenis. Na dit alles hebben we ons even teruggetrokken in ons eigen appartementje. We waren allebei zó moe dat we in slaap zijn gevallen. Tot er ineens op de deur werd geklopt en er een tas vol medicatie werd afgeleverd. Daarna besloten we nog even wat te eten in het restaurant. Quesadillas met zelfgemaakte hot sauce… té lekker. ️ en Stephan zijn hamburger. Het personeel hier is zó lief en wil maar wat graag een praatje maken. Ze nemen echt de tijd voor je. Morgen op de planning. Een gesprek met de neuroloog en de hematoloog om mijn bloeduitslagen, de röntgenfoto en de MRI te bespreken. En als alles op groen staat, krijg ik morgenmiddag mijn eerste chemotherapie. Spannend… De eerste dag zit erop. Voor jullie begint de dag en voor ons eindigt het. Tot de volgende 29 September 2026 Yes or No ? Vandaag is de dag dat indien alle onderzoeken goed zijn , ik nu echt aan de behandeling mag beginnen. Ik moest nog naar de neuroloog en hematoloog voor goedkeuring. Dus op naar de neuroloog : Mijn MRI scan toonde de aardige aanwezigheid van de MS aan in mijn hersenen. Maar wonderlijk genoeg geen in mijn nek en rug , daar waar wij ze in mei’25 wel hebben gezien . Ik moest nog wat testjes doen mbt lopen, cognitie en motoriek. Ook hier barstte ik weer in tranen uit. Ik moest een test met pinnetjes doen. Dit gaat links goed , maar rechts rampzalig. Dit is zo een situatie die je thuis vermijdt, maar moest het. Dat is zo confronterend en frustrerend kan ik je vertellen. tremoren. Dan door naar de hematoloog: De foto van mijn thorax was helemaal goed.✅ Mijn longfunctie was perfect✅ Mijn hart was ook in orde ✅ Mijn bloed was ook helemaal in orde ✅ Zien jullie de vinkjes ? Ja, ik ook . Er viel een last van mijn schouders af. Ik mag vandaag beginnen met de eerst chemo. Snel nog even wat lunchen, snack pakket ophalen en dan ready to go. Eenmaal in de kliniek ging het snel. Ik was als eerste en ik ben gelukkig makkelijk te prikken. Het infuus was zo gezet er voor ik het wist liep de chemo al langzaam naar binnen. Moest ervoor zorgen dat ik een liter elektrolyten wegdronk en gedurende de dag 2liter water. Motto is “Stay hydratated” ook gelukt ✅ Iets over zessen waren we klaar na een zit van bijna 5 uur. Tot op heden heb ik enkel alleen last van wat hoofdpijn Terug bij het appartement nog wat gegeten en dan is het nu alweer tijd om naar bed te gaan. Op naar de volgende Als je alles direct wil volgen. Er is een blog op Facebook met foto’s en dagelijkse updates. Dit kan via: https://www.facebook.com/share/1BstUrNNkc/?mibextid=wwXIfr

€60.000. WE HEBBEN HET GEHAALD! Ik weet even niet goed hoe ik dit moet zeggen. Maandenlang hebben we ons ingezet om Denise de kans te geven naar Clínica Ruiz in Puebla, Mexico te gaan voor haar HSCT-behandeling tegen MS. Vandaag is het doelbedrag van €60.000 bereikt. De behandeling is betaald. Dankzij jullie hebben we nu ook het bedrag voor de overige kosten bij elkaar. Dat geeft ons zoveel rust nu de reis dichtbij komt. Aan iedereen die heeft gedoneerd, een bericht heeft gedeeld, iets heeft georganiseerd of er gewoon voor ons was: dank jullie wel. Ook aan de mensen die Denise en mij niet persoonlijk kennen, maar toch besloten te helpen. Jullie hebben dit samen mogelijk gemaakt. Binnenkort stap ik met Denise in het vliegtuig naar Mexico. Ik vind het spannend wat haar te wachten staat, maar vandaag overheerst vooral de dankbaarheid. We hoeven dit niet alleen te doen. Namens Denise en mij: uit de grond van ons hart, dank jullie wel. Ons verhaal stopt hier niet! Op deze pagina kan je elke dag een update verwachten: https://www.facebook.com/share/1FBF2qYzL4/?mibextid=wwXIfr Tot zondag!