Lieve mensen,

Mijn zusje, Tessa (19 jaar), ligt nu al maanden in het ziekenhuis op de IC met het Guillain-Barré Syndroom (GBS). GBS is een zeldzame en ingrijpende aandoening waarbij je eigen afweersysteem je zenuwen aanvalt. Het begon met vage klachten, maar langzaam werd het steeds erger. Uiteindelijk raakte ze grotendeels verlamd (o.a. aan haar armen, handen en benen) Ook haar ademhalings- en stemspieren zijn aangedaan, waardoor ze beademd moest worden en 9 weken niet heeft kunnen praten. Ze is de totale controle over haar lichaam kwijt en ze heeft ondraaglijke zenuwpijn over haar hele lichaam Sinds een week kan ze gelukkig weer een beetje met een fluisterstem praten, maar haar leven is volledig op zijn kop gezet. Wat voorheen vanzelfsprekend was zoals douchen, aankleden, eten, drinken, lopen etc. moet ze allemaal opnieuw leren. Ze is ongelooflijk sterk, maar dit is een lange, intensieve en moeilijke weg. Toch probeert ze positief te blijven en vecht ze elke dag voor haar herstel, maar de impact is enorm.

Naast de medische kosten en de aankomende intensieve revalidatie, zijn er ook andere dingen die nu niet mogelijk zijn maar voor haar zelfvertrouwen & welzijn zo belangrijk zijn, zoals:

- Een behandeling door een kapper en/of schoonheidsspecialiste, omdat ze al lange tijd in bed ligt en zich graag weer even verzorgd wilt voelen.

- Nieuwe kleding, omdat haar lichaam is veranderd.

- Een steuntje voor haar toekomstige zelfstandigheid, waar zij voor ze ziek werd voor aan het sparen was. Ze wilde heel graag op zichzelf gaan wonen, maar deze droom is abrupt op pauze gezet en er zijn veel onzekerheden voor haar toekomst.

Met deze actie wil ik haar niet alleen helpen met praktische zaken, maar vooral een hart onder de riem steken. Een gebaar van troost voor alles wat ze al heeft moeten doorstaan, een aanmoediging om vol te houden en om door te zetten, ook als het zwaar is. En vooral een teken van liefde en steun, zodat ze weet dat ze er niet alleen voor staat.

Terwijl zij keihard werkt aan haar herstel, wil ik haar iets geven wat haar écht goed doet, iets dat los staat van medische zorg en wat haar blij maakt. Want na zo lang aan bed gekluisterd te zijn geweest, verdient ze het om straks, als haar gezondheid het weer toelaat, iets leuks te kunnen doen. Een dagje uit of een vakantie, eindelijk weg van het ziekenhuis en revalidatiecentrum. Iets om naar uit te kijken en haar laten voelen dat er weer mooie momenten komen.

Elke bijdrage, groot of klein, maakt een verschil. Niet alleen financieel, maar vooral emotioneel. Laat haar voelen dat ze er niet alleen voor staat!

Dank je wel voor het lezen en delen ❤️