Vaderfiguur is een aangrijpend familiedrama over verlies, afstand en de behoefte aan verbinding. Wanneer hun opa overlijdt, worden drie kinderen opnieuw geconfronteerd met hun emotioneel afwezige vader. Terwijl de jongste verlangt naar aandacht, de oudste haar boosheid niet kan loslaten en de middelste probeert het contact te herstellen, komen oude wonden en onverwerkte gevoelens naar de oppervlakte. Een intiem verhaal over familiebanden, gemiste kansen en de vraag of het ooit te laat is om elkaar terug te vinden.

Deze film wil ik maken omdat ik zelf in zo'n situatie heb gezeten en ik veel mensen om mij heen hoor over ongeveer hetzelfde verhaal. Het doet mij pijn om te zien dat dit zo vaak voorkomt en ik wil door middel van deze film een soort waarschuwing afgeven aan ouders en kinderen van: "Let op wat je doet."