Hallo daar,

Een bericht met een vraag, een uitleg, een boodschap.

Ik begin in het verleden.

Een tiental jaren geleden ervaarde ik mijn eerste zweethut bij Agape. Een oerkracht overweldigde mij en tot ongeveer drie jaren geleden duurde het eer ik opnieuw, op handen en knieën, de hut inkroop. Vorig jaar hoorde ik in de hut de roep van de stenen, onze voorouders. De roep om, via hen, mijzelf, en alles waaruit ik besta, beter te leren kennen. Doorheen dit ont-moeten, onder de eindeloos zachte begeleiding van Wouke Daki, ben ik dieper gezakt in mijn lichaam, ziel en de gemeenschap die verbonden is aan de familie en het traditionele pad van Sumak Kawsay.

Nu, voel ik de roep van Nina Urku, de berg in Sicilië waar er al jaar en dag wordt samengekomen om visioenen, verbinding en verdieping uit te nodigen in relatie met alles wat wij zijn, zichtbaar en onzichtbaar.

Nu, voel ik de roep om de mensen die de berg op gaan, om in stilte te zijn, te ondersteunen.

Nu, voel ik de roep om mijzelf te verdiepen in wat gemeenschap nu werkelijk betekent, zodat ik dit kan integreren en uitdragen in de rest van mijn leven.

Vandaag, voel ik de roep om mijzelf de vrijheid te bieden om te bewegen in een wereld waarin ik kan leren, waarin ik kan bijdragen.

Vandaag, voel ik de roep om mijzelf bloot te stellen aan de wijsheid die leeft in elk altaar en deze te dienen.

Dit alles in diepe connectie met Natuur en alles wat zij is.

Dit alles omdat ik de roeping voel om als mens een Goed Leven te leiden en daarin gun ik het mijzelf om omringd te worden door zij die mij reeds zijn voorgegaan.

Vandaag vraag ik via deze weg om ondersteuning. Hoewel ik zelf werk voor Familiezorg, trauma sensitieve yogalessen geef en hier en daar eens ga babysitten is het voor mij het afgelopen jaar financieel helemaal niet gemakkelijk geweest. Dat is het nog steeds niet.

Ik voel en weet dat er terug stabiliteit onderweg is op dit gebied van mijn leven én dankzij deze erg moeilijke periode heb ik de enorme rijkdom die in mij en mijn leven heerst nog dieper mogen ervaren en openen.

Toch voelt het, desondanks de twijfel om dit echt in de wereld te brengen, ook nodig om hulp te vragen. Om hulp te durven vragen.

Hulp vragen terwijl wij ons best doen. Hulp aanvaarden terwijl wij proberen. Hulp toelaten terwijl wij leren om te ontspannen in ontvangen.

Dus bij deze, in het hier en nu, als jij voelt dat je mij wil ondersteunen op mijn wandeling op dit Rode Pad: Dankjewel. Dankjewel. Dankjewel.

Je kan dit doen door een financiële bijdrage, een gebed, een warm woord, het delen van dit bericht .. hoe dan ook: dankjewel.

Al mijn liefs,

Charlotte