Zoveel mensen ervaren dat ze er helemaal alleen voor staan. Deze feestdagen kunnen we één familie helpen om machteloosheid om te zetten in hoop.

En wat is dat wonderlijk mooi gelukt! Al het geld dat nog gedoneerd wordt, gaat nu naar het renoveren van hun huis, inclusief een nieuw dak en sanitaire voorzieningen. Mocht je nog willen geven hiervoor, dan wordt dat enorm gewaardeerd door Emilia.

Hoi, mijn naam is Katie. Ik woon in Zwolle en werk daar als schrijver en sociale ondernemer. In 2021 leer ik (Katie) Roushka kennen, een tachtigjarige vrouw uit Bulgarije. Roushka verkoopt de straatkrant voor mijn lokale supermarkt. We raken bevriend en in beetjes vertelt zij me over het zware leven in Bulgarije: haar kleinkind met fysieke en verstandelijke beperkingen; een van haar dochters die in een psychiatrische instelling zit; de armoede waar ze zo in vast zitten. Daarom is Roushka in Nederland: om geld terug te kunnen sturen naar Bulgarije. De mannen zijn allemaal allang verdwenen. Wat over is gebleven zijn generaties aan vrouwen die samen proberen te overleven.

Een van die vrouwen is Emilia: haar dochter. In 2021 verzamel ik rond de feestdagen 600 euro op voor Roushka, waardoor zij terug naar Bulgarije kan (met een fotootje van mij in haar portemonnee). Ik krijg als kerstkado prachtig gebreide sokken, gewikkeld in krantenpapier, voordat ze vertrekt. Tijdens dat vertrek leer ik Emilia kennen.

Emilia is 53 en is hier al vijf jaar alleen in Nederland om de schulden terug in Bulgarije af te betalen. Ze is een intelligente en lieve vrouw. Nog steeds zit ze dagelijks, net als haar moeder hiervoor, buiten - ondanks haar slechte gezondheid. Ze heeft een klein baantje in de avonduren als schoonmaker, maar de schuld loopt aan alle kanten op.

Emilia zal de rest van haar leven proberen de schulden van haar familie af te lossen...

Behalve dat ze tot nu toe alleen aan het op tijd betalen van de hoge woekerrente komt. De schuld zelf blijft groeien. Emilia lijdt enorm onder de stress hiervan, zowel fysiek als mentaal. Ze heeft eigenlijk verplichte rust, goede medische zorgen en een psycholoog nodig. Maar in het Nederlandse systeem is dit haar niet gegund. Een week geleden vertelde ze mij huilend dat ze hoopte op een kerstwonder.

Ik hoop met haar mee, en jullie kunnen het verschil maken! Emilia schrijft (in het Bulgaars):

'Ik heb gezien dat jullie mijn moeder willen helpen, en dat raakt mij diep. Mijn moeder heeft een schuld van ongeveer 10.000 euro, en ze moet steeds rente blijven betalen. Het huis van mijn moeder is helemaal kapot: het dak lekt, de ramen en deuren zijn stuk en zelfs het toilet werkt niet meer en heeft geen deur. Mijn moeder moet vaak eten op de pof kopen in de winkel, omdat het geld op is. Haar pensioen is maar rond de 200 euro per maand, en dat is gewoon niet genoeg om van te leven. Ik ben zelf wanhopig. Ik heb hoge bloeddruk en bloedarmoede door alle stress. Soms raak ik in een depressie.

Ik wil zo graag dat er iemand is die mijn moeder helpt — met het huis, met de reparaties en met haar schuld. God is groot; ik geloof dat Hij alles ziet en weet. Als het lukt om het huis van mijn moeder te repareren, het toilet weer in orde te maken, wat noodzakelijke spullen te kopen en de schuld af te lossen, dan zouden we zo dankbaar en gelukkig zijn. Ik zou heel blij zijn als jij degene bent die God heeft gestuurd om ons te helpen door Zijn genade.'

Wat gaan we doen?

Het geld dat jij doneert gaat rechtstreeks naar Emilia en naar de schulden van haar moeder. Om te zorgen dat de schulden daarna niet weer oplopen, help ik haar om beter werk te vinden, zodat ze uit de kou kan komen én met meer financiële basis geld naar huis kan blijven sturen. Emilia is nu in contact met sociale instanties die haar kunnen helpen om helemaal in het Nederlandse systeem te komen, zodat zij recht heeft op hetzelfde waar wij allen recht op hebben. We hebben ook uitgereikt naar een organisatie in Bulgarije, het Temida Foundation, die kan helpen het Bulgaarse schuldensysteem beter te begrijpen en te checken op mogelijke onwetmatigheden. Mijn vriend en ik gaan waarschijnlijk in 2026 naar Bulgarije reizen om aan hun huis te klussen.

Ofwel: ondanks de grote machteloosheid en moedeloosheid die het leven van Roushka en Emilia (en zoveel anderen) kenmerkt, kunen we met elkaar - door allemaal wat kleins bij te dragen - onbeschrijfelijke hoop en verlichting brengen.

Doe jij mee? Of wil je op een andere manier helpen? Stuur me een bericht!

Lieve groeten,

Roushka, Emilia en Katie