Hallo, mijn naam is Tamara, ik ben de moeder van Michelle.

Allereerst wil ik zeggen dat ik niet hou van hand ophouden, maar vanwege het onrecht, het feit dat ze dit niet verdient en......ze jarig is vandaag, dacht ik al een tijdje...hoe kan ik haar helpen.

Omdat ze de 24e jarig is dacht ik.........wie jarig is krijgt vaak cadeautjes en nu hoop ik dat jij Michelle een klein cadeautje wilt geven. Omdat jij ook vindt dat ze het verdient.

Daarom ook maar beschikbaar tot de ochtend van 25 juli 2025.

Waarom doe ik het, nou.....Michelle heeft uiteindelijk na een hoop Corona en rijschool ellende eind vorig jaar haar rijbewijs gehaald. En.......van het laatste spaargeld wat ze nog had van haar overleden opa en oma heeft ze een leuk autootje kunnen kopen.

Ze was er super voorzichtig mee, zo ontzettend trots op en waanzinnig blij. En wat reed ze voorzichtig, niet te hard, braaf en kwam er iemand aan, dan wachtte ze voor de zekerheid nog even...ze was nog aan het groeien in het rijden.

Maar.....toen kwam daar 20 mei jl. en ondanks dat zij goed oplette, voorzichtig was, was een ander dat niet. Ineens was daar een auto die er zeker nog niet was en plots stond ze bijna 180 graden gedraaid.

Helaas geen getuigen, verzekeringen die totaal geen moeite deden behalve handjeklap en dus enkel naar de letter van de wet keken, ondanks alle foto's, de schade en nog meer zaken die niet klopten.

Michelle haar auto werd afgevoerd en total loss verklaard. Nu ruim 2 maanden later loopt ze nog bij de fysio, vandaag weer naar huis gegaan van haar werk omdat ze mega hoofdpijn en lichaamspijn heeft. En dan hebben we het nog niet gehad over de mentale klap, het onrecht, maar vooral het verdriet om haar auto.

Inmiddels breng ik haar regelmatig naar haar werk, soms leent ze mn auto. Niet altijd handig, want ze moet gewoon weer zelf gaan rijden. Weer zelfvertrouwen krijgen en de weg op durven.

Helaas krijgt ze dus niets van de verzekering en heeft ze wel wat spaargeld, maar niet voldoende om iets soortgelijks terug te kopen, ze mist gewoon een beetje.

Gister zijn we even wat rond wezen kijken en ik zag vooral een meisje met veel verdriet en waar het onrecht aan vreet. Maar het ergste is haar verdriet...het verdriet van haar auto die ze voor haar gevoel van haar overleden opa en oma had gekregen.

Mijn hart breekt en ik gun het haar enorm, daarom........omdat ik zoveel van haar hou en ze al zo ontzettend veel heeft meegemaakt in haar nog jonge leventje doe ik dit. Iets waar ik voor mezelf het nooit zou doen, gewoon omdat ik het zelf altijd wil oplossen, maar nu kan ik het niet oplossen voor haar.

Dus........gun jij Mies een aardigheidje voor haar verjaardag?

Dan is zij, ben ik je zo ontzettend dankbaar, zo lief van je.

En wie weet komt er een moment dat ik eens iets terug kan doen voor jou.