(English below)

Hallo, mijn naam is Erwin en ik ben de zoon van Jos Verreijen.

Mijn vader, haar man, is in 2022 overleden. In de laatste periode van zijn leven, op hoge leeftijd, is hij vreemdgegaan met een andere vrouw. Met als gevolg dat mijn moeder, op 83-jarige leeftijd, als een klein meisje met liefdesverdriet op de bank zat te huilen.

Mijn vader is uiteindelijk uit huis vertrokken en liet mijn moeder achter met alle vaste lasten. Achter haar rug om heeft hij bovendien verschillende betalingen en financiële verplichtingen op haar naam laten zetten. Vervolgens wilde hij ook nog van haar scheiden, op die leeftijd. Kort daarna werd er bij hem kanker geconstateerd en kregen wij te horen dat hij nog ongeveer drie maanden te leven had.

In die korte periode heeft hij zijn oude testament bij de notaris laten wijzigen en mijn moeder volledig onterfd. In zijn nieuwe testament stond bovendien dat zij haar huis moest verkopen, waarna het geld naar zijn wettelijke erfgename zou gaan: zijn nieuwe "vriendin".

Mijn moeder was vanaf dat moment niet meer dezelfde vrouw. Zo sterk, zelfstandig en vitaal als zij altijd was geweest, veranderde zij in een door verdriet en stress gebroken vrouw. Ze at nauwelijks, sliep slecht en huilde voortdurend. Als zoon is het verschrikkelijk om je eigen moeder op deze manier te zien aftakelen.

Door het zware lichamelijke werk dat zij gedurende haar leven heeft gedaan, heeft zij inmiddels twee ernstig versleten knieën. Ze is daardoor grotendeels aan de bank of haar bed gekluisterd.

Al 2,5 jaar proberen mijn moeder, mijn zus en ik als familie alles op alles te zetten om aan de voorwaarden van het testament te voldoen. Helaas hebben we tegenslag na tegenslag gehad. We hebben werkelijk iedere mogelijke weg geprobeerd om het benodigde geld bij elkaar te krijgen. Zo hebben we onder andere geprobeerd een tweede hypotheek op het huis te krijgen en een persoonlijke lening af te sluiten, maar één voor één zijn al deze mogelijkheden mislukt.

We doen dit allemaal met één doel: ervoor zorgen dat mijn moeder in haar eigen huis kan blijven wonen. Als we niet aan de voorwaarden van het testament kunnen voldoen, zal zij gedwongen worden haar huis te verkopen en naar een verzorgingshuis te verhuizen.

Gezien haar leeftijd en de kwetsbare lichamelijke en emotionele toestand waarin zij momenteel verkeert, zijn wij er diep bezorgd over dat het haar afnemen van haar huis en zelfstandigheid ertoe kan leiden dat zij zo sterk achteruitgaat dat zij dit misschien niet zal overleven.

Mijn zus en ik zijn inmiddels ten einde raad. Het is onmenselijk om je eigen moeder langzaam te zien wegkwijnen van verdriet en stress, terwijl je er alles aan doet om haar te helpen, maar steeds weer tegen nieuwe obstakels aanloopt.

Als familie hebben wij inmiddels zelf €25.000 bij elkaar weten te sparen. De vereffenaar die verantwoordelijk is voor de afhandeling van de nalatenschap wacht echter al lange tijd op het resterende bedrag en begint begrijpelijkerwijs ongeduldig te worden.

Als wij nog €20.000 bij elkaar kunnen krijgen, zijn we heel dicht bij het oplossen van deze situatie. Daarmee kunnen we ervoor zorgen dat mijn moeder haar huis niet hoeft te verlaten en haar laatste jaren kan doorbrengen op de plek waar zij zich thuis voelt.

Daarom vragen wij, met een enorme schreeuw om hulp, aan iedereen die ons kan en wil helpen: is er alsjeblieft iemand die iets voor mijn moeder kan betekenen?

Elke bijdrage, hoe klein ook, kan voor ons een enorm verschil maken.

Met alle respect,

Erwin

_______________

Hello, my name is Erwin, and I am the son of Jos Verrijen.

My father, her husband, passed away in 2022. While he was still alive, and already at an advanced age, he had an affair with another woman. As a result, my mother, at the age of 83, was left sitting on the couch crying like a little girl with a broken heart.

My father eventually left the house, leaving my mother behind with all the household expenses. He also transferred numerous payments and financial obligations into her name behind her back. Then, as if that wasn't enough, he wanted a divorce at an advanced age. Shortly afterwards, he was diagnosed with cancer and we were told that he had approximately three months left to live.

In a very short period of time, he had his old will changed through a notary and disinherited my mother. The new will also stated that she would have to sell her home, with the proceeds going to his legal heir: his new "girlfriend."

My mother was no longer the woman she had always been. As strong and vibrant as she had always been throughout her life, she became a deeply distressed and heartbroken woman, overwhelmed by stress and grief. She barely ate, barely slept, and cried constantly. As her son, it is absolutely heartbreaking to watch your own mother deteriorate like that.

Because of the physically demanding work she did throughout her life, she now has two severely worn-out knees and is largely confined either to the couch or to her bed.

For the past two and a half years, my mother, my sister and I have been doing everything we can as a family to fulfill the terms of the will. Unfortunately, things have not gone well. We have faced setback after setback: a second mortgage on the house, a personal loan, and many other financial options. Every one of these attempts has failed.

We have done all of this because we desperately want to keep my mother in her own home. If we cannot fulfill the terms of the will, my mother would be forced to sell her home and move into a care facility. At her age, and in the fragile physical and emotional state she is currently in, we are deeply afraid that taking away her home and independence could cause her to deteriorate so severely that she might not survive it.

My sister and I are at our wits' end. Watching our mother waste away from grief is heartbreaking and, to us, unbearable.

As a family, we have already managed to save €25,000 ourselves. However, the executor handling the estate and the settlement of the will has been waiting for the money for a very long time and is now becoming increasingly impatient.

If we can somehow raise another €20,000, we would be very close to resolving the matter once and for all. Most importantly, my mother would be able to remain in her own home, the place where she has lived and where she belongs.

That is why we are reaching out, with an enormous plea for help, to anyone who might be able to support our mother.

Any help, no matter how small, could make an enormous difference to us.

With all due respect,

Erwin