In the United Kingdom, a little-known group of migrants who arrived under the Ankara Agreement have been facing a growing crisis—one defined not by lack of effort or integration, but by uncertainty, inconsistency, and, increasingly, rejection.

For years, the Ankara Agreement route offered Turkish nationals a lawful pathway to build businesses and lives in the UK. Many came with savings, plans, and a determination to contribute. They opened restaurants, barber shops, consulting firms, and small enterprises that became part of local economies. They paid taxes, created jobs, and raised families—often believing that if they followed the rules, they would eventually secure stability.

That expectation has been shaken, particularly since Brexit. While the route officially closed to new applicants at the end of 2020, those already in the system have found themselves in an increasingly fragile position. Instead of a clear transition toward settlement, many face repeated short-term extensions, shifting criteria, and decisions that appear inconsistent or difficult to predict.

The most distressing reality, however, is the rising number of refusals. Individuals who have spent years building legitimate businesses and complying with immigration requirements are now receiving rejection letters from the UK Home Office. In some cases, these refusals come after significant financial investment and personal sacrifice. The consequences are severe: families risk losing their homes, children face disruption in their education, and lives built over years hang in the balance.

What makes the situation even more difficult is the barrier to justice. Challenging a refusal is not straightforward. Legal appeals and judicial reviews require substantial financial resources, often running into thousands of pounds. For many, the cost alone prevents them from exercising their right to challenge decisions that may be flawed or unfair. As a result, people are left without recourse, forced to abandon everything they have worked for.

TÜRKÇE

Birleşik Krallık’ta, Ankara Anlaşması kapsamında gelmiş olan ve çok fazla bilinmeyen bir göçmen grubu, son yıllarda giderek derinleşen bir krizle karşı karşıya. Bu kriz, uyum sağlayamamak ya da çaba eksikliğinden değil; belirsizlik, tutarsızlık ve giderek artan ret kararlarından kaynaklanıyor.

Ankara Anlaşması, uzun yıllar boyunca Türk vatandaşlarına Birleşik Krallık’ta iş kurarak yaşamlarını inşa etme fırsatı sundu. Bu yolla gelen birçok kişi, birikimlerini ortaya koyarak restoranlar, berber dükkânları, danışmanlık şirketleri ve çeşitli küçük işletmeler kurdu. Vergilerini ödediler, istihdam yarattılar ve ailelerini burada büyüttüler. En önemlisi, kurallara uydukları sürece zamanla kalıcı bir statüye kavuşacaklarına inandılar.

Ancak bu beklenti, özellikle Brexit sonrasında ciddi şekilde sarsıldı. 2020 sonunda yeni başvurulara kapatılan bu yol, hâlihazırda sistemde bulunan kişiler için net bir geçiş süreci sunmadı. Aksine, birçok kişi kendini sürekli uzatılan kısa süreli oturumlar, değişen kriterler ve öngörülemez kararlar arasında sıkışmış halde buldu.

En ağır sonuç ise artan ret kararları oldu. Yıllar boyunca işlerini yasal şekilde sürdüren, tüm yükümlülüklerini yerine getiren kişiler, UK Home Office tarafından verilen ret kararlarıyla karşı karşıya kalıyor. Üstelik bu kararlar çoğu zaman büyük maddi yatırımların ve kişisel fedakârlıkların ardından geliyor. Sonuçları ise son derece ağır: aileler evlerini kaybetme riskiyle karşılaşıyor, çocukların eğitimi kesintiye uğruyor ve yıllar içinde kurulan hayatlar bir anda belirsizliğe sürükleniyor.

Durumu daha da zorlaştıran ise adalete erişimin önündeki engeller. Bir ret kararına itiraz etmek kolay değil. Hukuki süreçler—itirazlar ve davalar—yüksek maliyetler gerektiriyor ve çoğu zaman binlerce sterlini buluyor. Bu da birçok kişinin, haksız ya da hatalı olabilecek kararlara karşı haklarını savunamamasına neden oluyor. Sonuç olarak insanlar, sadece maddi imkânsızlıklar nedeniyle yıllarca emek verdikleri hayatlarını terk etmek zorunda kalıyor.

İşte bu nedenle bu kampanyayı başlatıyorum.

,

Bu girişimin amacı açık ve acildir: ret alan kişilere maddi destek sağlayarak onların hukuki temsil alabilmesini, itiraz süreçlerini başlatabilmesini ve haklarını savunabilmesini mümkün kılmak. Bu sadece bireysel vakalarla ilgili değil; adalet, hesap verebilirlik ve hukukun üstünlüğünün korunmasıyla ilgilidir.

Her ret kararının arkasında bir insan hikâyesi vardır: bir aile, bir emek, yarım kalmış bir gelecek. Bu insanlar ayrıcalık değil, sadece adil bir şekilde dinlenme ve değerlendirilme hakkı talep ediyor.

Bu kampanyaya destek olarak, birilerinin sadece maddi imkânsızlıklar nedeniyle adaletten mahrum kalmasının önüne geçebiliriz. Ve birlikte, şu temel ilkeyi savunabiliriz: Kurallara uyan herkes, karşılığında şeffaflık, tutarlılık ve adalet görmeyi hak eder.