Vanaf half april staat ons leven compleet op zijn kop.

Bij mijn dochter Miriam werd haar bovenbeen plotseling ontzettend dik en na wat scans en onderzoeken kregen we een enorme schok te verduren. Het bleek een agressieve vorm van botkanker te zijn. Ze is pas 16 jaar en in plaats van zich te kunnen focussen op haar eindexamens, de keuze voor een vervolgopleiding, haar hobby's zoals paardrijden, haar vrienden en volop van het leven te genieten staat haar leven nu in het teken van operaties, ziekenhuisbezoeken, zware chemokuren en andere behandelingen. De behandeling is fysiek en mentaal enorm zwaar vooral voor Miriam. Zij slaat zich er dapper doorheen en is enorm krachtig en strijdbaar. Tegelijkertijd heeft ze het er erg moeilijk mee. Het is heftig en zwaar, het maakt haar boos, verdrietig, ziek en ontzettend moe. De ziekenhuis opnamens zijn intens en lang.

Ook voor het gezin is het intens en heftig. Er is verdriet en onmacht. In de weekenden met mijn kinderen moet ik mezelf in tweeën splitsen om er zowel voor Miriam in het ziekenhuis te zijn, als ook voor mijn zoon Robin thuis. Voor iedereen staat het leven op zijn kop. Er zijn voor ons ook nog andere zorgen. Wij hebben het niet breed en daar komen nu de extra kosten bij zoals parkeerkosten en kosten voor het eten in het ziekenhuis en andere dingen die nodig zijn voor Miriam zoals o.a zelfzorgmiddelen. De ouder waarbij het kind staat ingeschreven na de scheiding wordt ondersteund vanuit de overheid met extra toeslagen en dubbele kinderbijslag. De tweede ouder krijgt dit helaas niet.

Ook willen we als gezin nog zoveel mogelijk leuke dingen doen en mooie herinneringen maken om deze intens moeilijke tijd voor iedereen een beetje dragelijker te maken. Met z'n allen uit eten, een dagje weg. Miriam geniet enorm van deze momenten en het geeft haar kracht en vreugde en ook weer wat energie, zo ook de andere kinderen in ons gezin. Dat is alleen allemaal ten koste van ons spaargeld gegaan. Daarom ga ik iets doen wat wat ik heel lastig en ongemakkelijk vind. Ik wil jullie om hulp vragen.

Ik wil jullie vragen om Miriam en ons te steunen met een donatie om deze vreselijke tijd met iets minder zorgen door te komen, om Miriam mooie herinneringen te geven, en een beetje onbezorgdheid terug te brengen in het leven van Miriam en onze andere kinderen.