Een ondenkbare nachtmerrie is werkelijkheid geworden. Een familielid van mij staat op de bangalijst van USC. Emoties gaan heen en weer, ongeloof, angst, woede, verdriet, het gevoel dat je krijgt bij het zien van deze lijst is onbeschrijfelijk. Bij mij heerst een gevoel van strijdvaardigheid. Dit moet stoppen, niet alleen voor degene die ik ken, maar ook voor alle andere meiden die slachtoffer zijn en meiden die in de toekomst slachtoffer gaan worden. Allereerst de dankbaarheid aan alle instanties die voor zover mogelijk proberen ons bij te staan. Toch de volgende oproep. Ik zie mijn naaste kapot gaan. Ik wil wat voor haar doen. Hulp wil zij nu nog niet, maar zal zij later ongetwijfeld moeten hebben. Traumaverwerking wordt helaas niet voor haar vergoed. Afhankelijk van het opgehaalde bedrag, wil ik kijken wat er mogelijk is. Daarnaast is het misschien mogelijk om juridische kosten te dekken. Daarom doe ik deze oproep aan iedereen die ons wil helpen. Dat kan door te doneren, maar het delen van deze actie helpt ook al enorm.