Op 20 april 2026 start de Run van Dankbaarheid, een unieke wandel en hardlooptocht van Groningen naar Maastricht. Initiatiefnemer is Stanislav Suddia, vluchteling en gymdocent bij ISK Almelo. Met dit project wil hij zijn dank uitspreken aan Nederland voor de steun die hij en duizenden anderen hebben ontvangen.

Mijn naam is Stanislav Suddia. Ik ben geboren en getogen in UA, in Sjostka.

Sport is een belangrijk onderdeel van mijn leven. Op mijn zevende begon met sport, wat later uitgroeide tot een leven als professioneel shorttracker. Aangezien Omdat ik mijn ervaring en kennis van sport wilde delen startte ik aan een sportacademie. Ik bleef teamsport beoefenen, zette mijn eerste stappen als docent en trainer, voltooide daarnaast een politieopleiding en startte mijn eigen bedrijf. Ik leefde een gelukkig en succesvol leven. Tot 22 februari 2022.

Er brak oorlog uit en we werden beschoten. Ondanks het gevaar bleven nog een tijd in UA, waar ik ging werken als vrijwilliger. Ik hielp burgers en militairen, evacueerde mensen uit gevaarlijke gebieden en bracht humanitaire hulp. Helaas verergerde de situatie… Ik heb drie kinderen, waarvan er één continue medische zorg nodig heeft. Toen zowel ons huis als onze inkomsten waren verdwenen moesten we, met pijn in ons hart, vluchten naar een veiligere plek in Europa. Een lange en moeilijke weg.

We verbleven in Moldavië, Roemenië en vervolgens kort in Frankrijk. Hier kregen we te maken met misbruik en onrecht, waarna we de reis voortzetten. Vlak bij de Belgische grens werden we door Nederlanders opgevangen – een moment dat ik nooit meer zal vergeten.

Al op onze derde dag in Nederland begon ik te werken. Intussen lag mijn vrouw haar grootmoeder in kritieke toestand op de intensive care en onderging mijn zoon een zeer complexe hersenoperatie. In drie jaar tijd verhuisden we vier keer. Het was een zware periode, maar we werden omringd door warmte, respect en oprechte betrokkenheid. In Nederland voelde ik wat het betekent om niet alleen geholpen te worden, maar ook gezien te worden. Collega’s, buren, gemeenten, sportverenigingen — zoveel mensen hielpen zonder eigenbelang. Vooral de zorg die mijn zoon kreeg in het ziekenhuis liet mij zien wat menselijkheid echt betekent.

Vandaag de dag werk ik als docent lichamelijke opvoeding bij ISK Almelo. Ik weet uit eigen ervaring wat het betekent om vluchteling te zijn: onzekerheid, angst en het gevoel er niet bij te horen. Daarom probeer ik mijn leerlingen te laten voelen dat zij welkom zijn, gehoord worden en ertoe doen. Ik leer hen niet alleen sport, maar ook respect, waarden, structuur en vertrouwen in de toekomst — waar die toekomst ook zal zijn.

Sport, vooral hardlopen, geeft mij vrijheid. Sinds 2023 neem ik regelmatig deel aan wedstrijden op de 5 km en behaal ik podiumplaatsen. Tijdens het hardlopen kan ik mijn gedachten ordenen en mijn energie richten op goede doelen. Door te lopen kan ik mensen verbinden en laten zien: je kunt iets betekenen met wat je al kunt.

Met mijn sponsorloop van Groningen naar Maastricht wil ik mijn dankbaarheid tonen aan Nederland. Ik wil laten zien dat nieuwkomers niet alleen hulp ontvangen, maar ook willen en kunnen teruggeven. Deze tocht staat voor dankbaarheid, verbondenheid en solidariteit — en voor het inzamelen van geld voor mensen in Nederland die het moeilijk hebben. Tijdens de tocht worden internationals, vluchtelingen, asielzoekers, Nederlanders en bekende persoonlijkheden uitgenodigd om mee te lopen. Iedere afstand telt - van 500 meter tot een volledige etappe.

Ik hoop dat iedereen die dit leest voelt:

Dit is iets wat we samen moeten steunen, delen en mogelijk maken.

Juist nu.