Op 29 mei ga ik iets doen wat je van een verstandig iemand van 40 eigenlijk niet zou verwachten: ik ren de Mount Everest Marathon. Mijn knieën kraken al bij de gedachte, en mijn rug heeft nu al spijt, maar hé, het avontuur roept!

Terwijl ik mezelf die 42 loodzware kilometers naar beneden werk (en hopelijk niet in elkaar stort), besef ik dat ik dit puur voor de lol en de ervaring doe. Maar in Nepal zijn er genoeg mensen die elke dag moeten vechten – niet voor een medaille, maar gewoon om te overleven. Daarom wil ik mijn midlifecrisis enigszins nuttig besteden en geld inzamelen voor Stichting 112 Nepal.

Deze stichting helpt met medische zorg, noodhulp en wederopbouw in Nepal. Dus als je ooit hebt gedacht: "Waarom doet die gek dit eigenlijk?" – hier is een deel van het antwoord. Het minste wat ik kan doen is mijn lichaam opofferen én proberen wat geld in te zamelen voor een goed doel.

Help je mee? Elke donatie, groot of klein, zorgt ervoor dat mijn pijn tenminste ergens goed voor is!