Lieve Allemaal,

Ik ben Saloua, en ben deze inzameling gestart voor mijn vriendin.

De afgelopen jaren zijn zwaar geweest, en nog steeds. Vanwege miskramen in het verleden moest ze tijdens haar zwangerschap uit preventie een operatie ondergaan. Dit zou gaan om het plaatsen van een cerclage.

Wat houd dat in? Een cerclage is een soort bandje om je baarmoeder heen, deze moet ervoor zorgen dat dreigende vroeggeboorte voorkomen moet worden.

Hier voelde ze zich niet goed bij.

Dit omdat er tijdens een controle bij de gynaecoloog want daar liep ze gezien de voorgeschiedenis opeens heel vreemd werd gedaan, de gynaecoloog zou iets zien op de echo waarna ze heel haastig riep dat ze een cerclage moet, en dit zo snel mogelijk. Mijn vriendin schrok hiervan en vroeg dan ook waarom? Er werd alleen aangegeven dat ze een streng zou zien die er niet hoort, en in de baarmoeder / vruchtzak zit maar ze zich hier niet druk om moest maken.

Een beetje vreemd na de reactie van de gynaecoloog zelf. Verder uitleg kwam er niet, hierop ging ze zelf op onderzoek uit en kwam de meest gekke verhalen tegen zo ook over een amnion streng.

Ze twijfelde heel erg en had een naar gevoel. Na overleg met haar partner en familie leden heeft ze zich toch laten overhalen. Als ze echt het kindje wilde moest ze dit doen om het verleden zich niet te laten herhalen.

En dit deed ze dan ook. De cerclage werd geplaatst, dit betekende geen wandelingen, geen tillen, geen huishoudelijke taken, maar totale rust tot aan de bevalling.

Echter veranderde er kort erna veel. Ze voelde dat iets niet goed was, iets niet goed zat, en belde een aantal keer naar de verloskamers vol angst. Dan mocht ze langs komen om vervolgens WEGGESTUURD te worden. Ze namen niet de moeite te kijken, een echo te maken of een onderzoek te doen.

Nee mevrouw u bent bang door uw verleden, en dit is angst er is niks mis gaat u maar naar huis. Dit is 5 keer gebeurd.

Totdat die bewuste dag. Ze voelde opeens wat lopen, en ja hoor met spoed naar het ziekenhuis, en daar werd vat gesteld door middel van een test dat het inderdaad vruchtwater was, en dat haar vliezen helemaal waren open gescheurd, en er geen vruchtwater meer was, de kans op infecties heel groot is, en dat de cerclage meteen verwijderd word.

Besef ze wist dat er iets niet goed zat na het plaatsen van die cerclage iets voelde niet goed, een constant stekend gevoel van iets, hetgeen wat waarschijnlijk de scheur heeft veroorzaakt?

Het ging opeens allemaal heel rap, ze lag op kamer met haar partner, hevige weeen en vooral geel veel bloed, het alarm knopje indrukken had geen zin want er kwam gewoonweg NIEMAND, het duurde langer als 35 minuten voor er iemand kwam, en haar partner de matjes onder haar al een aantal keer had verschoond.

De avond dienst en nachtdienst wisselde elkaar af. Tot een verpleegster van de nachtdienst zich kwam voorstellen en schrok van de hoeveelheid bloed, en de gynaecoloog dus persoonlijk ging halen.

Daar was haar kindje, die was al bijna bij de uitgang en die zat daar wie weet al hoelang, het kindje heeft het niet gehaald, dat wisten ze op voorhand al. Maar ze moest toch natuurlijk bevallen. Nadat het kindje er was moest ze meteen met spoed de O.K. in tijdens het wegrijden van haar bed is ze alles even kwijt door het bloedverlies, de angst, verdriet en alles wat erbij komt kijken.

Nadat ze terug kwam op haar afdeling enkele uren later lag hun kindje daar nog? Niet netjes ingewikkeld of wat dan ook. Of ze een naam wist en of ze hem nog wilde zien? Met de vraag wilt u de begrafenis zelf regelen of een mee in een massagraf?

Alles overviel haar, kapot van verdriet, een kindje vasthouden, die ze niet mee kan nemen. Kreeg ze ook een bloedtransfusie 2 packs en dat moest nauwkeurig. Nog geen uur na de laatste zag kreeg ze te horen u mag naar huis. Als er iets is belt u de afdeling maar.

Eenmaal thuis kapot van verdriet, vol ongeloof probeerde ze wat te slapen, en werd wakker van de kou. Koude koorts en beroerd belde ze de verloskamers op waarna ze te horen kreeg mevrouw dit is niks gaat u maar proberen te slapen.

Wat bleek? Dit was een allergische reactie op de bloedtransfusie, dit kan namelijk je lichaam maakt dan antistoffen aan, en dan dient er bloed geprikt te worden, om te kijken welke antistoffen zodat er bij een eventuele volgende transfusie rekening mee gehouden kan en moet worden.

Dit is uiteraard niet gebeurd.

Er zijn veel fouten gemaakt door het ziekenhuis, dit is ook bevestigd maar nooit door de gynaecoloog zelf. De afspraak die ze had gemaakt om te praten over alles waar ze ontevreden over is en waarom er niet is geluisterd werd besproken met iemand anders, de gynaecoloog zelf kwam gewoon niet zelf! De persoon die wel is gesproken kwam met de vraag wat denkt u zelf dat er mis is gegaan?

Waarop ze antwoord met: ik ben niet serieus genomen! Er is niet naar me geluisterd waarop de antwoord kwam u heeft gelijk dat is fout geweest. De schrik , de ongeloof daar sta je dan? Niet wetend wat te doen of hoe te reageren.

Eten ging niet meer, slapen niet, denken niet niks. Een diepe depressie volgde. EMDR trauma therapie volgde, en gesprekken met de psycholoog, die overigens aanraadde om met de gynaecoloog die zo fout heeft gehandeld in gesprek te gaan, omdat dat het enige is wat haar zou kunnen helpen het een plekje te kunnen geven. Maar tot de dag van vandaag gebeurd dit gewoon niet!

Door de depressie waar ze in kwam is ze alles kwijtgeraakt, mensen om haar heen, haar baan.

Nu na 3 jaar is ze dan eindelijk zover! Toch aanklagen? Toch een zaak van maken? We weten allemaal dat de zorg tegenwoordig helaas steeds meer achteruit gaat. Maar dit mag niet nog eens gebeuren, een onschuldige baby is de dupe geworden.

Een rechtzaak tegen een ziekenhuis is helaas niet heel makkelijk, een goede advocaat is een must, en dit kost helaas veel. Wij hebben in omgeving onder bekende van ons natuurlijk al wat opgehaald, en hopen elke euro telt dat we het rond kunnen krijgen om via deze weg genoeg in te zamelen om deze zaak tot een succes te brengen.

De eerste gesprekken zijn geweest, en ze staat gelukkig sterk, ook omdat de huisarts haar hierin gelijk geeft en bijstaat!

Ik hoop dat er mensen zijn die willen en kunnen helpen, elke euro telt! Maar ook alleen delen word gewaardeerd! Deel het bericht met uw familie, vrienden, kennissen, collega's.

Ook zal ik uiteraard updates plaatsen, voor de mensen die dit willen volgen.

Brand een kaarsje met ons mee, neem ons mee in jullie gebeden, en zeg het voort.

Heel veel liefs