Verjaardag zonder viering – maar met een gebaar van hoop

Door: Marcel Renou

6 november is mijn verjaardag.

Normaal gesproken een dag om samen te komen, te lachen, even stil te staan bij het leven.

Maar dit jaar voelt dat anders.

Sinds het tragische ongeluk waarbij mijn zoon Mathis is omgekomen, is niets meer hetzelfde.

Het verlies is onvoorstelbaar groot — de stilte die achterblijft, voelt even diep als het Wad bij eb.

We hebben Mathis een waardig en liefdevol afscheid kunnen geven, precies zoals hij het verdiende: klein, warm, met mensen die hem liefhadden.

Maar de realiteit is dat zo’n afscheid, hoe liefdevol ook, gepaard gaat met hoge kosten.

De verzekering dekte slechts een klein deel, en ondanks de steun van familie en vrienden bleef er een zware financiële last over.

Daarom besloot ik op mijn verjaardag geen cadeaus te vragen, maar om iets anders te doen:

een oproep tot steun.

Die oproep raakte velen — en dat heeft mij diep geraakt.

Het streefbedrag is inmiddels behaald, en daarom is de inzamelingsactie nu stopgezet.

De donaties helpen om de kosten van de uitvaart en de periode daarna te kunnen dragen.

Mocht er iets overblijven, dan zal dit worden geschonken aan een goed doel dat past bij Mathis, zodat zijn naam en licht kunnen blijven voortleven.

Het voelt bijzonder om te ervaren hoeveel mensen hun hart hebben geopend.

Elke bijdrage, elk bericht, elk gebaar — het heeft me kracht gegeven om langzaam weer verder te gaan.

Dankjewel,

voor jullie steun, warmte en medeleven.

Marcel