Lieve allemaal, mijn naam is Zdenka en ik lijd aan een levenslange en levensbedreigende ziekte.

Vanaf mijn geboorte tot mijn 18de ( en helaas daarna ook nog) heb ik een aantal zwaar traumatische dingen meegemaakt. Deze dingen hebben mij ptss en verslaving bezorgd. Ik vecht al jaren middels verschillende behandelingen tegen deze ziektes, maar helaas bleek toch keer op keer dat de ziektes hardnekkiger waren dan mijn kracht. Na jaren van opnames heb ik begin dit jaar samen met mijn kinderen eigenlijk de keuze gemaakt dat ik uitbehandeld was en op een humane manier deze wereld zou verlaten.

Met toch ook wel heel veel pijn in mijn hart diende we een euthanasie aanvraag in bij de huisarts en ben nu bijna een jaar verder en heb ik nog steeds geen akkoord.

Doordat het maar niet lukt om deze aanvraag erdoor te krijgen, begonnen de twijfels en ben ik nu op een punt beland dat ik nog 1x alles op alles wil zetten om toch voor herstel ter gaan. 4 maanden geleden ben ik begonnen met een detox gevolgd door een opname bij jellinec minesota. Mijn ziektes bleken toch hardnekkiger waardoor veel meer behandelingen nodig te bleken zijn. Ik woon sindsdien in een safehouse en ben bij alle klinieken afgewezen in nl omdat ik toch een "te zwaar" geval blijk voor de Nederlandse hulpverlening. Er is nog 1 kliniek over die mij nog denken te kunnen genezen en er is niets liever wat ik zou willen dan deze mogelijkheid met beide handen aanpakken en ooit nog te mogen meemaken hoe oprecht geluk voelt. Misschien denken sommige mensen dat ik egoïstisch ben om 4 volwassen kinderen uit het leven te stappen, maar ook voor hun is het zo zwaar dat ze ook moe gestreden zijn en inmiddels zelfs hebben toegegeven dat als ik niet meer beter kan worden, het voor iedereen het beste is dat ik stop met strijden en lijden.

De kliniek die mij denkt te kunnen genezen heet de harmonie en wordt bijna volledig vergoed door mijn zorgverzekering. Behalve de reis en een maandelijkse bijdrage van 350 (duur programma is 3 maanden)

Al met al zullen deze kosten rond de 2700 zijn.

Vanwege mijn ziekte ontvang ik een minimale uitkering en zou dit nooit kunnen betalen, zelfs nu blijkt dat dit wellicht mijn enige redding nog kan zijn.

Daarom vraag ik om hulp. Het voelt als schooien en alleen voor mezelf zou ik dat niet gedaan hebben. Maar ik gun mijn kinderen zo ontzettend om een lieve sterke moeder te hebben waar ze hun zorgen bij kwijt kunnen, ipv een moeder waar ze altijd alleen maar bezorgd om moeten zijn.

Wij zijn Iedereen die iets kan bijdragen enorm dankbaar en als u wilt houden we contact over het verloop van dit verhaal en krijg iedereen die nu doneert uit eindelijk mijn boek waar ik al een jaar aan werk en volgend jaar met hopelijk een happy end af kan maken.

Bedankt voor het lezen van mijn bericht,

Liefs van Zdenka