ONDERAAN HET VERHAAL STAAT WAT ER MET JULLIE GELD GEBEURD

Waar moet ik beginnen , er zijn al heel veel zinnen door mijn hoofd gegaan om dit verhaal te vertellen.

ik zit hier met trillende handen en me ogen vol tranen.

Vechten , overleven dat is wat ik al jaren doe ondanks ik 3 hele bijzondere kinderen op de wereld heb mogen zetten.

het verhaal van Hope , Faith & Charity en hun mama , ik dus ...

Mijn dochters zijn 14-01-2022 geboren maar voordat hun op deze wereld kwamen begon mijn verhaal van vechten al.

ik moet jullie eerlijk zeggen , ik moet een diep ademhalen om dit weer op te schrijven omdat het inmiddels erg traumatisch is geworden allemaal en ik zo graag het verleden achter wil laten en het allemaal een plekje wil geven.

Maar goed , na een lang traject om een kindje te mogen krijgen werd ik uiteindelijk zwanger van niet 1 maar 3 kleine wondertjes.

ondanks dat ik er lang mee bezig was geweest , kwam het totaal onverwacht.

ik was Zwanger met de laatste poging die ik zou doen omdat het niet lekker liep tussen mijn toenmalige partner en mij.

Ik heb me altijd voorgenomen om daar niet te veel over te praten in respect naar mijn dochters toe maar om het verhaal daarover dus kort te maken.

door de dingen die hij toen deed heb ik een besluit moeten maken voor ons , mij en de meisjes om ze alleen op te voeden.

geloof me , dat doet een vrouw echt niet zomaar een drieling alleen op voeden.

met 20 weken kreeg ik te horen dat 1 van mijn dochters Hope ziek (zware hartafwijkingen) was , ik kreeg de keuze om haar weg te laten halen.

ik heb daar nooit over getwijfeld , we gingen met ze alle of niet want ook wij liepen gevaar.

zo is de naam Hope onstaan , ze gaf me hoop hoe moeilijk ik het ook allemaal vond want ook had ik instanties over de vloer want wie kan nou alleen een drieling opvoeden en waar ik minimaal over praat gaf ons een hoop problemen .

daar zat ik dan ... alleen 3 kindjes in mijn buik , maar 1 ding wist ik zeker , ik zou vechten want ik was niet meer alleen.

ik had toen nog met mijn zakenpartner meerdere bedrijven in nederland wat opzich goed liep maar door de corona natuurlijk wel zijn klappen had gehad.

ik deed mijn best om ook hoogzwanger langs de bedrijven te gaan , op afstand op mijn computer te werken maar het viel mij steeds zwaarder omdat ik in enorme stress leefde , ja toen al.

14 januari , de dag dat ik moeder mocht worden , we wisten niet of Hope als ze los gemaakt werd van mij of ze het zou overleven en toch bleef ik hoop houden , en die 2 andere door alle instanties waar ik toen tegen vechten was ik bang dat ze weg gehaald werden , ben er echt misselijk van als ik erover schrijf.

met mijn keizersnede ging het niet zo best met mij , mijn kinderen werden direct weg gehaald omdat 1 van de 3 natuurlijk zou kunnen overlijden.

toen ik een beetje bij kwam van alles na bloedtransfusies nam mijn overlevings drang het weer over.

Faith mijn oudste dochter was bij mij en met een dichtgehechte buik struinde ik ondanks ik eigelijk niet veel kon naar mijn andere dochters.

ik moest en zou voor hun alle 3 zorgen en ik zou het bewijzen en er was niemand die mij kon stoppen.

eigenlijk toen ik weer een beetje op adem kwam , in iedergeval weer stond moesten ze Hope met spoed opereren , haar benen deden het niet meer en ze kreeg medicijnen maar haar longen waren nog niet sterk genoeg om dat aan te kunnen dus het vrat haar longen op.

er moest iets gebeuren en ze moest snel geopereerd worden.

mijn lieve dochter , 7 dagen oud en niemand zou weten als ze het niet zou overleven dat ze bestond, ze was perfect , ze was mijn dochter.

ik besloot dit op instagram te delen en er gebeurde iets wonderbaarlijks waar ik op de dag van vandaag zo dankbaar voor ben , mensen begonnen te hopen voor ons , kaarsjes te branden , te bidden en ik kreeg ineens zoveel steun.

die mensen gaven mij nog meer hoop en ik ben ervan overtuigd dat het geholpen heeft!

mijn instagram begon te groeien , ik kreeg heel veel volgers en ik besloot om Updates over hope te schrijven maar ook om leuke mooie dingen te delen van de andere .

die verloren verdrietige vrouw met heel veel doorzettingsvermogen die stond op!

ik weet nog dat ik tegen me vader zei , pap als ik 5000 volgers heb kan ik misschien wel wat gratis kleding voor de meisjes ontvangen dat zou toch leuk zijn.

het was nooit mijn bedoeling maar mijn instagram die werd groot met zoveel lieve vrouwen en ik kwam in aanraking met een managment die mij uitlegde dat ik hier mijn werk van kon maken , voor mij heel gek want ik snapte nog niks van dit!

ik dacht agh waarom ook niet, terwijl dat ik met mijn dochters in het ziekenhuis zat , werkte ik achter mijn computer want als mede eigenaar had ik geen tijd voor zwangerschaps verlof werd mij vertelt...

dus ookal keken de zusters mij verontwaardig aan dat ik met mijn kinderen zat en tegelijkertijd zat te werken terwijl ik er zelf helemaal niet goed aan toe was deed ik het toch.

achteraf denk ik hoe dan, tatiana

na een tijdje in het ziekehuis te zijn geweest omdat al mijn dochters aan de sonde zaten mochten we naar huis , alleen niet met Hope.

ik reed elke dag met de andere 2 of zonder de andere 2 naar Hope toe , het deed pijn want ik kon er niet altijd zijn maar ik was er elke dag want geen dag was zeker voor haar ze kon letterlijk elke dag overlijden en lag op de ick.

Ik zie me nog elke dag naar haar zwaaien of het de laatste dag is.

op dat moment begon mijn werk nog meer aan mij te trekken althans mijn zakenpartner . ik moest 5 dagen per week alle vestigingen afrijden want dat was ik verplicht en anders zou er dit en dat gebeuren , goed ik ben hier niet om iemand af te branden dus dat laat ik daar.

ik had geregeld dat ik 3 dagen lang de zaken kon rijden , ik had oppas thuis geregeld , ik verzorgde mijn premiture babys dag en nacht en ik reed elke dag naar Hope toe.

Het was niet genoeg ookal trok ik dit al niet eens , ik was doodop.

toen kwam Hope haar 2e operatie eraan , een hart operatie haar borst werd open gemaakt en haar hart werd verlopig geopereerd want ze kreeg het steeds moeilijker met ademen omdat haar klepjes miste en het zo door elkaar liep dat het allemaal niet lekker liep.

Dit was heel intens , er was zoveel kans dat ze het niet zo overleven.

Tijdens dit allemaal werd er enorm aan mij getrokken , Hope overleefde de operatie en daar lag ze dan met een pijp vanuit haar borst , bloed kloppend erin vanaf haar hart .. en weet je wat ze deed , ze gimlachte naar me .

ik was doodop en mijn andere dochters hadden me ook nodig , ik heb toen besloten omdat er veel aan de hand was met mijn zakenpartner die echt heel lelijk tegen mij deed om een voorstel te doen om eruit te stappen en te stoppen met de zaak waar ik jaren aan had gewerkt samen met hem .

ik ben toen naar de boekhouder gegaan om een overeenskomst te laten maken , wat bleek er waren dingen niet betaald, een belastingschuld omdat er uitstel was gevraagd, oke....

en nu ? ik moest voor me dochters zorgen en ik ging dit niet volhouden , ik had mijn instagram en daarmee begon ik echt wat te verdienen en kon ik combineren met de meisjes en er voor hun zijn.

hope die kwam thuis er stond haar nog een grote hartoperatie te wachten , ik moest haar verplegen thuis , medicatie , sonde , en met elk klein virusje kwamen we in het ziekenhuis terecht want voor haar was het echt levengevaarlijk.

ik ging akkoord , ik nam die schuld op me en had het idee om dit op te lossen en af te lossen met het geld wat ik verdien of tot op een overeenkomst te komen.

er stonden ook 2 leningen op die hij overnam , want eerlijk ik heb daar geen euro van gezien ik had toen niet eens meer die bankrekening.

ik kon niet anders , dan afstand te doen , ze hadden me nodig meer dan ooit.

ik had nog wat geld en daarmee probeerde ik geld te maken , ik starte mommyshake op met wat hulp van jullie en dat liep goed , mijn instagram liep goed en mijn dochter stond nog een grote hartoperatie te wachten maar het was oke , ik had wat rust omdat ik er voor hun kon zijn.

toen ik dacht dat het rustig werd, stonden er allemaal deurwaardes voor mijn deur, wat gebeurde er?

totdat ik een email zag dat mijn toemalige zakenpartner alles had laten klappen...

panden zomaar opgezegd , dingen niet meer betaald en er kwamen schulden vrij waar je u tegen zegt en ik niks van af wist..

oke geen paniek tatiana , je hebt een overeenkomst er gaat niks gebeuren met jou ...

Niets bleek minder waard omdat alles van zijn naam af was en daar niks te halen was kamen ze ja... bij mij , ik had ooit wel mijn handtekening eronder gezet en ookal was ik geen eigenaar meer was ik wel de sjaak zogezegd.

totaal in elkaar gezakt van onmacht heb ik mijn advocaat leren kennen , ik zag het niet meer... zouden wij nu op straat komen te staan , hoe moest ik dit doen.

nadat ik velen malen in elkaar ben gezakt , ben ik opgestaan en weer gaan vechten.

Mijn doel was , als hope dit allemaal kan overleven kan jij dit ook voor je dochters...

ik had een doel zo veel mogelijk geld verdienen om akkoorden in te dienen en waar ik kon mensen af te betalen , ook heb ik mezelf verdedigd tegenover mijn ex zakenpartner en zelfs een rechtzaak gehad tegen een schuldeiser.

de uitspraak , ik moest gewoon betalen en ik kon het doorleggen naar mijn ex zakenpartner..

waar dus niks te halen was...

ik heb een hele tijd gevochten , om tot akkoorden te komen maar helaas ging niet iedereen akkoord waardoor ik weer spaak liet en op een gegeven moment ervaarde ik zoveel stress dat ik zei tegen me advocaat , ik wil de bewind in en kijken of ik in de schuldsanering kan komen want wat ik ook doe het lukt me maar niet om dit op te lossen.

december 2024 ben ik in de bewindvoering gegaan en heb ik sindsdien weekgeld waarvan we leven , deze keuze heb ik gemaakt omdat ik heel graag wilde dat het opgelost werd met de schuldeisers wat ik er ook voor moest doen.

sindsdien werk ik nog steeds keihard om elke euro in te leveren en dat is oke...

ik heb met de bewindvoering ook geprobeerd om akkoorden te sluiten maar wederom lukte het niet , in april 2026 ben ik aangenomen in de schuldsanering , dit voelde als een hele opluchting alleen 2 dagen later kwamen alle voorwaarden omhoog en zakte mijn wereld eigenlijk weer in .

Onzekerheid , ik ben natuurlijk ondernemer en dat ik lastig voor de schuldsanering .

mijn verdienste zijn niet elke maand het zelfde en dat maakt het lastig.

buiten om de schuldsanering zou ik genoeg verdienen om mijn gezin te kunnen onderhouden want je maakt spaarpotten van de goede maanden om de mindere maanden op te kunnen vangen maar ook als je in de schuldsanering zit geeft dat extra kosten , je draagt natuurlijk ook af aan de bewindvoering , de wsnp en wat er over blijft gaat naar de schuldeisers.

hierdoor heb ik slapeloze nachten , trillende handen , gezondheids problemen en kan ik nooit eens rustig zitten omdat ik constant aan sta.

ik volg elke week ptss therapie omdat ik niet alleen werk om alles af te dragen maar ook omdat ik ik zelf moet blijven staan met al deze druk om mij heen , we weten allemaal dat dit gevoel wat ik heb niet gaat stoppen totdat dit is opgelost.

de schuldsanering is voor ons geen zekerheid dat wij hier goed uit gaan komen , dat we in ons thuis kunnen blijven met het mooie netwerk buren die wij om ons heen hebben .

vanaf 2021 ben ik al aan het vechten en ik verlang er zo naar om eens mijn schild te laten zakken en iets op te kunnen bouwen voor mij en de meisjes dat hun een moeder hebben die niet alleen maar lacht met een hoop zorgen en een gebroken hart , ik gun hun een mama die vrij is , en ook hun die vrij zijn.

het zijn zulke leuke meiden en ik zou zo graag willen dat ze bijv. op dansen kunnen en dat ik dat geld mag verdienen , ik wil ze een spaar rekening mee geven .

ik wil voor ze bouwen , en ik wil eens uit die survival stand komen want eerlijk wat ik de afgelopen jaren gepresteerd heb onder enorme stress en druk is wonderbaarlijk al zeg ik het zelf en ik weet dat er nog veel meer voor mij klaar ligt alleen zit ik gevangen in een verhaal waar ik maar niet uit kom.

altijd heb ik geroepen ik ga dit oplossen en altijd hulp van andere geweigerd , na jaren hier over na gedacht te hebben ga ik dus wel jullie hulp accepteren in de hoop dat wij met ze alle een wonder kunnen verichten waar ik gewoon niet uit kom.

ik heb het echt 10000e keren door me hoofd gehaald of ik juist heb gehandeld , en daar sta ik nog steeds achter, ze hadden en hebben mij nodig en ik ben zo blij dat ze wel gelukkig zijn en leven en als ik daarvoor deze jaren zelf al mijn verdriet heb weg moeten stoppen dan is dat het waard geweest maar ik gun mezelf ook gewoon geluk en rust en dat jullie ons willen helpen geeft echt licht aan deze eindeloze donkere tunnel!

dit keer ga ik niet alleen vechten , ik vecht met jullie voor de meisjes zodat ze op kunnen groeien in liefde en rust.

HOE GAAN WE DIT DOEN!

Ik vind het belangrijk om eerlijk te zijn over waarom ik deze crowdfunding start.

Al jarenlang draag ik een zware financiële last met me mee.

Er is nu een mogelijkheid om tot een regeling met mijn schuldeisers te komen, maar daarvoor is geld nodig. Daarom vraag ik jullie hulp.

Het doelbedrag van deze crowdfunding is €450.000. Ik besef heel goed dat dit een enorm bedrag is.

Toch wil ik het proberen een zo hoog mogelijk bedrag aan te bieden, omdat dit voor mij de kans kan zijn om eindelijk een moeilijke periode af te sluiten en weer vooruit te kijken.

Ik wil gedurende deze actie zo open mogelijk zijn.

Jullie verdienen het om te weten wat er met het geld gebeurt en waar het voor wordt gebruikt. Als er voldoende geld wordt opgehaald om een akkoord aan te bieden aan de schuldeisers, dan zal dat gebeuren.

Of zij daarmee akkoord gaan, ligt uiteindelijk niet alleen in mijn handen.

Wat ik vooral belangrijk vind om te benadrukken: als er geen akkoord tot stand komt, krijgen alle gevers hun geld terug. Ik wil niet dat mensen het gevoel hebben dat zij iets geven zonder te weten waar ze aan toe zijn.

Deze crowdfunding draait voor mij niet alleen om geld.

Het gaat ook om een nieuwe kans.

Een kans om na jaren van zorgen en onzekerheid weer verder te kunnen met mijn leven.

Ik ben iedereen die wil helpen, groot of klein, ontzettend dankbaar.

Ook het delen van deze actie helpt al enorm.

Bedankt voor het vertrouwen en voor het nemen van de tijd om mijn verhaal te lezen.

heel veel liefs,

Tatiana

Hope, Faith & Charity