Mijn leven staat al meer dan vijf jaar stil door long COVID. Begin maart kan ik starten met een behandeling die mij voor het eerst echt hoop geeft op herstel.

Mijn naam is Christine, ik ben 36 jaar en arts.

Vijf jaar geleden kreeg ik long COVID, tijdens mijn werk in de zorg. Sindsdien is mijn leven vrijwel tot stilstand gekomen.

Waar ik jarenlang voor anderen zorgde, lukt het mij nu nauwelijks om voor mezelf te zorgen. Mijn lichaam en hoofd werken niet meer zoals vroeger. Wat ooit vanzelf ging, kost nu al mijn energie — of lukt helemaal niet meer. Ik heb mijn werk, mijn sociale leven, mijn spontaniteit en een groot deel van mijn identiteit moeten loslaten. Mijn wereld is klein geworden en mijn dagen zijn leeg en eentonig. Ik mis mezelf intens.

Hulp vragen is moeilijk — maar noodzakelijk

Ik heb lang getwijfeld of ik dit durfde te vragen. Hulp vragen voelt kwetsbaar, zeker als je altijd degene was die hielp. Aan de buitenkant lijk ik me staande te houden, maar vanbinnen is elke dag een gevecht. Ik functioneer op wilskracht, niet op gezondheid — en die wilskracht raakt op.

Hoop op herstel: lidocaïnebehandeling

Na jaren zonder perspectief is er eindelijk een behandeling die mij oprecht hoop geeft: een intensieve lidocaïnebehandeling onder medische begeleiding van Excellent Care Clinics.

Deze behandeling biedt geen garanties, maar de resultaten zijn veelbelovend. Uit onderzoek en ervaringen van andere long COVID patiënten blijkt dat ongeveer 80% duidelijke verbetering ervaart — en sommigen krijgen hun leven zelfs grotendeels terug.

Dat idee alleen al geeft mij iets wat ik lang kwijt was: hoop. Misschien kan deze behandeling ook voor mij het verschil maken.

Hieronder deel ik twee links naar interviews met patiënten die hun leven grotendeels terug hebben na deze behandeling. Ik wil dat zó graag ook!

https://eva.avrotros.nl/artikel/medicijn-tegen-longcovid-gaf-jessica-haar-leven-terug-het-was-een-wereld-van-verschil-1106

https://www.youtube.com/watch?v=avcMzztfX9U

Waarom ik niet kan wachten

Voor mij is deze behandeling geen optie, maar een noodzaak. Mijn leven staat al meer dan vijf jaar stil. Afwachten tot zorgverzekeraars de behandeling misschien ooit gaan vergoeden, kan ik niet meer.

Ik ben inmiddels verwezen door mijn huisarts, sta op de wachtlijst en heb nu te horen gekregen dat ik begin maart al kan starten met de behandeling — mits ik deze kan financieren.

Daarnaast verloopt mijn artsenregistratie in de tweede helft van 2027. Zonder verbetering dreig ik niet alleen mijn gezondheid, maar ook mijn beroep en toekomst te verliezen.

Kosten en hulpvraag

De behandeling duurt gemiddeld negen maanden en kost €3.000 per maand.

Dat betekent een totaalbedrag van €27.000.

Door mijn gezondheid en de financiële gevolgen daarvan kan ik dit bedrag onmogelijk volledig zelf opbrengen. Daarom vraag ik — met alles wat ik in me heb — om jullie hulp.

Dank je wel

Elke donatie, groot of klein, brengt mij dichter bij een kans op herstel en bij een leven dat weer van mij is.

Kun je niet doneren? Dan helpt het enorm als je mijn actie deelt binnen je eigen netwerk. Zo vergroot je mijn bereik en mijn kans om daadwerkelijk te kunnen starten met deze behandeling.

Dank je wel voor het lezen, het meeleven en voor elke vorm van steun.

Met hoopvolle groet,

Christine