English /Polish

Hi, my name is Magdalena. I'm only 46 years old and can't live my life anymore...

This is the hardest thing I have ever had to do – ask for help.

For years, I was the one helping others. I supported people, worked with communities, helped families, often without asking for anything in return. I always believed I would manage on my own.

But I can’t anymore.

For over 4 years I have been living with a severe spinal condition. I have three disc herniations, compression on four nerves, and progressive neurological damage plus other severe spine conditions. My condition has now reached the point where I can no longer walk independently. I am often unable to stand or move without assistance and rely on a wheelchair. Which I'm still not ready for :-(

After years of delays, failed referrals, and being left without proper treatment, I now have to start the entire process again from the beginning in a different hospital — despite already going through 4 years of assessments and being qualified for surgery before.

Recently, during an emergency visit, when ambulance took me to Emergency Department overnight, I was told I would not be operated on yet “because I am not incontinent.” That moment broke something in me.

I am also living with severe psoriatic arthritis affecting my spine and joints, which makes the pain even worse. I am on strong medications, just to get through the day.

On top of this, my mental health has collapsed under the weight of constant pain and stress. I have severe clinical depression, anxiety, and panic attacks.

I am a mother of three children who all need me.

My eldest son has a rare, life-threatening genetic condition.

My 18-year-old son has autism , Tourette's syndrome, spd, ocd, dyspraxia.

My daughter has autism, ADHD, dyspraxia, sensory processing disorder.

I need to be mobile. I need to be there for them.

Right now, I can’t.

I have found a specialist neurosurgical centre in Wrocław, Poland, where this surgery can be performed without further delay.

The total cost of surgery, travel, rehabilitation and care is approximately £30/40K. The same treatment in the UK would cost significantly more and, more importantly, involve long waiting times that I simply cannot afford medically.

This surgery could stop further nerve damage and give me a chance to walk again.

I have tried everything before coming here. I contacted PALS, spinal teams, doctors, and multiple services asking for help. I was ignored or left waiting.

I found a solution that could give me my life back — I just need help to make it happen.

If you can support me, even a small amount, it truly means a world to me.

Thank you ♥️.

Mam na imię Magdalena. Mam 46 lat. I nie jestem gotowa na wózek inwalidzki...

To najtrudniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek musiałam zrobić – poprosić o pomoc.

Przez lata to ja pomagałam innym. Wspierałam ludzi, prowadziłam pomoc, pomagałam rodzinom, często za darmo. Robiłam zbiórki, pomagałam na wielu płaszczyznach... Zawsze mówiłam, że dam sobie radę sama.

Dziś już nie mogę. Przekroczyłam jakąś barierei zostałam w niej w niemocy...

Od ponad 4 lat choruję na poważne schorzenie kręgosłupa. Mam trzy przepukliny, ucisk na cztery nerwy i postępujące uszkodzenia neurologiczne oraz inne choroby kręgosłupa od karku aż po kość ogonową. . W tej chwili nie jestem w stanie normalnie chodzić. Często nie mogę wstać ani się poruszać bez pomocy, korzystam z wózka lub chodzika.

Po latach opóźnień, błędów i braku leczenia muszę zaczynać całą procedurę od nowa w innym szpitalu – mimo że wcześniej przez 4 lat, przechodziłam kwalifikację do operacji.

Ostatnio na SOR , kiedy kolejny raz wypadly mi 3 te same dyski, a uciski na nerwy zdobyly szczyt 4rech, usłyszałam, że nie zostanę zoperowana, bo „jeszcze nie sikam pod siebie”. To mnie złamało. Naprawdę. Ostro.

Dodatkowo choruję na ciężkie łuszczycowe zapalenie stawów, które obejmuje oś kręgosłupa, polaczenie krzyżowo biodrowe i wszystkie stawy, co potęguje ból. Jestem na silnych lekach, w tym opioidach. Uzależniono mnie od nich, przepisujac latami, zamiast operacji.

Moje zdrowie psychiczne jest w bardzo złym stanie – mam ciężką depresję, lęki i ataki paniki.

Nie mam siły z nikim rozmawiać ani nikogo widywać. Ja, osoba kochająca ludzi i kontakt z nimi.

Jestem mamą trójki dzieci, które mnie potrzebują.

Mój najstarszy syn ma rzadką, zagrażającą życiu chorobę genetyczną.

18-letni syn ma autyzm, Syndrom Touretta, ocd, sod, dyspraxia, adhd i nie jest do końca samodzielny.

Córka ma autyzm, ADHD, dyspraxję i zaburzenia sensoryczne.

Muszę być sprawna. Muszę się nimi opiekować.

Teraz nie jestem w stanie.

Znalazłam specjalistyczną klinikę w Polsce, we Wrocławiu, Wojskowy Szpital z super dobrymi neurochirurgami, gdzie mogę mieć operację bez dalszego czekania.

Całkowity koszt leczenia, transportu i rehabilitacji to około 30.000/40 000 funtów.

Ta operacja może zatrzymać uszkodzenia nerwów i dać mi szansę znowu chodzić.

Zanim tu trafiłam, próbowałam wszystkiego – pisałam do PALS, lekarzy, zespołów specjalistów, różnych innych instytucji. Nikt mi realnie nie pomógł.

Znalazłam rozwiązanie, które pozwoli mi wrócić do życia — potrzebuję wsparcia, żeby je zrealizować.

Każda pomoc ma ogromne znaczenie

Dziękuję serdecznie ♥️