My sister ,A 26-year-old pediatric nurse who dedicated her life to caring for newborn babies is now fighting to save her own future after a devastating bus crash that left both her and her mother with life-changing amputations.

My sister, Oriada, and my mother, Floresha, urgently need further lifesaving surgeries. Every operation gives doctors another chance to save as much of their lives, mobility, and independence as possible.

Our family cannot do this alone.

Today, I am asking for your help to give them the chance not only to survive, but to rebuild the lives that were changed forever in a matter of seconds.

My name is Ornela Lazaj, and I never imagined I would have to ask the kindness of strangers to help save my family.

On 30 June, my mother and my 26-year-old sister, Oriada, boarded a bus from Berat to Tirana. It was a journey they had made countless times before.

They never came home.

In a matter of seconds, a devastating bus crash changed their lives forever.

Today, my mother and my sister are both fighting for their lives in a specialist hospital in Greece.

Both have suffered catastrophic injuries.

Both have undergone life-changing amputations.

Both still face multiple major surgeries.

For my sister, the battle is far from over. Doctors are doing everything they can to save what remains of her other leg. Every operation is an attempt to preserve as much function, mobility, and independence as possible. We know her life will never be the same, but we are praying these surgeries will give her the best possible chance to reduce the extent of her disability and allow her to regain as much independence as possible.

As I write these words, my sister is preparing to undergo another major surgery this week.

This operation cannot wait.

Her surgeons are doing everything they can to save as much of her remaining leg as possible while continuing to treat the life-threatening injuries she has suffered. Our family is holding on to hope that this surgery will give her the best possible chance of preserving her independence and one day returning to the life she loves.

Oriada is only 26 years old.

She is a pediatric nurse who dedicated her life to caring for newborn babies. She has spent years comforting frightened parents, helping bring new life into the world, and caring for the smallest and most vulnerable patients with endless compassion.

She has spent her life helping others.

Now she is the one who desperately needs help.

Her greatest dream is simple.

She dreams of putting her nursing uniform back on.

She dreams of walking back into the children’s ward, caring for newborn babies again, and comforting families during the most precious moments of their lives.

The surgeries she faces now will determine how much of that dream remains possible.

We know her life will never be the same, but with the right treatment, we hope she can regain as much independence as possible and continue doing what she loves most—caring for others.

She wants to prove that disability does not define a person’s worth, and that even after unimaginable tragedy, there is still hope, purpose, and a future worth fighting for.

My mother, Floresha, is the heart of our family. She has spent her life putting everyone else before herself, working tirelessly and sacrificing everything for those she loves. Today, she is recovering from the loss of her own leg while preparing for further complex surgeries that are essential to save her life and give her the best possible chance of recovery.

The two strongest women in our family are now the two people who need help the most.

They were also the breadwinners of our family.

My father is now carrying this burden alone on a minimum wage. No ordinary family could ever prepare for the emotional and financial devastation this tragedy has brought.

The surgeries have already cost tens of thousands of euros, and both my mother and my sister still face multiple complex operations.

These are not optional procedures.

These surgeries are giving them the chance to survive. They are giving doctors the opportunity to save as much of their lives, mobility, and independence as possible. Every operation carries hope, but it also comes with an overwhelming financial burden that our family simply cannot carry alone.

We know we cannot undo what happened.

We know life will never be the same.

But together, we can change what their future looks like.

Together, we can help give my mother and my sister access to the lifesaving surgeries they urgently need.

Together, we can help preserve as much of their independence, dignity, and hope as possible.

This is my heartfelt plea to you.

Please help us give my mother and my sister the chance to keep fighting.

Every donation, no matter how small, brings them one step closer to another surgery, another chance, and another step towards rebuilding their lives.

If you are unable to donate, please consider sharing our story. One share could reach someone who is able to help change their lives forever.

If my sister has spent her life caring for strangers, today I am asking strangers to help save hers.

My sister has dedicated her life to caring for newborn babies and supporting families through some of the most precious moments of their lives. She never expected that one day she would be the one depending on the kindness of people she has never met.

Today, I am asking you to stand with her, with my mother, and with our family.

Your donation is more than financial support—it is hope. It is another chance at lifesaving surgery. It is another opportunity to preserve their independence, dignity, and future.

From the bottom of my heart, thank you for opening your hearts to our family. Your compassion, generosity, prayers, and support give us strength to keep believing that brighter days are still ahead.

With endless love and gratitude,

Ornela Lazaj

“Alone we can do so little; together we can do so much.”

— Helen Keller

https://youtu.be/H36MFEWmQjk?si=i8siT_DSwVOPQW--

Motra ime, një infermiere pediatrie 26-vjeçare, e cila ia kushtoi jetën e saj kujdesit për foshnjat e porsalindura, tani po lufton për të shpëtuar të ardhmen e saj pas një aksidenti shkatërrues me autobus që i la atë dhe nënën e saj me amputime që i ndryshuan jetën. Motra ime, Oriada, dhe nëna ime, Floresha, kanë nevojë urgjente për operacione të mëtejshme shpëtimtare. Çdo operacion u jep mjekëve një shans tjetër për të shpëtuar sa më shumë jetë, lëvizshmëri dhe pavarësi të jetë e mundur. Familja jonë nuk mund ta bëjë këtë e vetme.

Sot, po kërkoj ndihmën tuaj për t'u dhënë atyre mundësinë jo vetëm të mbijetojnë, por edhe të rindërtojnë jetët që u ndryshuan përgjithmonë brenda pak sekondash. Emri im është Ornela Lazaj dhe kurrë nuk e kisha imagjinuar se do të më duhej t’u kërkoja mirësinë të huajve për të shpëtuar familjen time. Më 30 qershor, nëna ime dhe motra ime 26-vjeçare, Oriada, hipën në një autobus nga Berati në Tiranë. Ishte një udhëtim që e kishin bërë shumë herë më parë.

Ata nuk u kthyen kurrë në shtëpi. Brenda pak sekondash, një aksident shkatërrues me autobus ua ndryshoi jetën përgjithmonë.

Sot, nëna dhe motra ime po luftojnë për jetën e tyre në një spital të specializuar në Greqi.

Të dyja kanë pësuar lëndime katastrofike.

Të dyja kanë pësuar amputime që ua ndryshuan jetën. Të dyja ende përballen me disa operacione të mëdha.

Për motrën time, beteja është larg të qenit e mbaruar. Mjekët po bëjnë gjithçka që munden për të shpëtuar atë që i ka mbetur nga këmba tjetër. Çdo operacion është një përpjekje për të ruajtur sa më shumë funksion, lëvizshmëri dhe pavarësi. Ne e dimë që jeta e saj nuk do të jetë kurrë e njëjtë, por po lutemi që këto operacione t'i japin asaj shansin më të mirë të mundshëm për të zvogëluar shkallën e paaftësisë së saj dhe për ta lejuar të rifitojë sa më shumë pavarësi të jetë e mundur. Ndërsa po i shkruaj këto fjalë, motra ime po përgatitet t'i nënshtrohet një tjetër ndërhyrjeje kirurgjikale të rëndë këtë javë.

Ky operacion nuk mund të presë.

Kirurgët e saj po bëjnë gjithçka që munden për të shpëtuar sa më shumë nga këmba e saj e mbetur, ndërkohë që vazhdojnë të trajtojnë lëndimet kërcënuese për jetën që ka pësuar. Familja jonë shpreson se ky operacion do t'i japë asaj shansin më të mirë të mundshëm për të ruajtur pavarësinë e saj dhe një ditë për t'u rikthyer në jetën që ajo do. Oriada është vetëm 26 vjeç.

Ajo është një infermiere pediatrie që ia kushtoi jetën e saj kujdesit për foshnjat e porsalindura. Ajo ka kaluar vite duke ngushëlluar prindërit e frikësuar, duke ndihmuar në sjelljen e një jete të re në botë dhe duke u kujdesur për pacientët më të vegjël dhe më të prekshëm me dhembshuri të pafundme.

Ajo e ka kaluar jetën e saj duke ndihmuar të tjerët.

Tani ajo është ajo që ka nevojë urgjente për ndihmë.

Ëndrra e saj më e madhe është e thjeshtë.

Ajo ëndërron të veshë përsëri uniformën e saj të infermierisë. Ajo ëndërron të kthehet në repartin e fëmijëve, të kujdeset përsëri për foshnjat e porsalindura dhe të ngushëllojë familjet gjatë momenteve më të çmuara të jetës së tyre.

Operacionet me të cilat do të përballet tani do të përcaktojnë se sa e mundur do të jetë kjo ëndërr. E dimë që jeta e saj nuk do të jetë më kurrë e njëjtë, por me trajtimin e duhur, shpresojmë që ajo të mund të rifitojë sa më shumë pavarësi të jetë e mundur dhe të vazhdojë të bëjë atë që e do më shumë - të kujdeset për të tjerët.

Ajo dëshiron të provojë se aftësia e kufizuar nuk përcakton vlerën e një personi dhe se edhe pas një tragjedie të paimagjinueshme, ende ka shpresë, qëllim dhe një të ardhme për të cilën ia vlen të luftohet. Nëna ime, Floresha, është zemra e familjes sonë. Ajo e ka kaluar jetën duke i vënë të gjithë të tjerët para vetes, duke punuar pa u lodhur dhe duke sakrifikuar gjithçka për ata që i do. ​​Sot, ajo po shërohet nga humbja e këmbës së saj, ndërsa përgatitet për operacione të mëtejshme komplekse që janë thelbësore për t'i shpëtuar jetën dhe për t'i dhënë asaj shansin më të mirë të mundshëm për shërim.

Dy gratë më të forta në familjen tonë janë tani dy njerëzit që kanë më shumë nevojë për ndihmë. Ata ishin gjithashtu mbajtësit e bukës së familjes sonë.

Babai im tani po e mban këtë barrë i vetëm me një pagë minimale. Asnjë familje e zakonshme nuk mund të përgatitet kurrë për shkatërrimin emocional dhe financiar që ka sjellë kjo tragjedi.

Operacionet kanë kushtuar tashmë dhjetëra mijëra euro, dhe si nëna ime ashtu edhe motra ime ende përballen me operacione të shumta komplekse. Këto nuk janë procedura opsionale.

Këto operacione po u japin atyre mundësinë për të mbijetuar. Ato po u japin mjekëve mundësinë për të shpëtuar sa më shumë jetë, lëvizshmëri dhe pavarësi të jetë e mundur. Çdo operacion mbart shpresë, por gjithashtu vjen me një barrë të madhe financiare që familja jonë thjesht nuk mund ta mbajë e vetme.

Ne e dimë se nuk mund ta zhbëjmë atë që ndodhi. E dimë që jeta nuk do të jetë më kurrë e njëjtë.

Por së bashku, mund ta ndryshojmë të ardhmen e tyre.

Së bashku, mund t’u japim nënës dhe motrës sime akses në operacionet shpëtimtare që u nevojiten urgjentisht.

Së bashku, mund të ndihmojmë në ruajtjen e sa më shumë pavarësisë, dinjitetit dhe shpresës së tyre.

Kjo është lutja ime e përzemërt për ju. Ju lutem na ndihmoni t'u japim nënës dhe motrës sime mundësinë për të vazhduar luftën.

Çdo donacion, sado i vogël të jetë, i sjell ato një hap më afër një operacioni tjetër, një shansi tjetër dhe një hapi tjetër drejt rindërtimit të jetës së tyre.

Nëse nuk jeni në gjendje të dhuroni, ju lutem merrni në konsideratë ndarjen e historisë sonë. Një ndarje mund të arrijë tek dikush që është në gjendje të ndihmojë në ndryshimin e jetës së tyre përgjithmonë.

Nëse motra ime e ka kaluar jetën e saj duke u kujdesur për të huajt, sot po u kërkoj të huajve të ndihmojnë në shpëtimin e saj. Motra ime ia ka kushtuar jetën e saj kujdesit për foshnjat e porsalindura dhe mbështetjes së familjeve në disa nga momentet më të çmuara të jetës së tyre. Ajo kurrë nuk e priste që një ditë do të ishte ajo që do të mbështetej në mirësinë e njerëzve që nuk i kishte takuar kurrë.

Sot, po ju kërkoj të qëndroni pranë saj, pranë nënës sime dhe pranë familjes sonë. Dhurimi juaj është më shumë sesa mbështetje financiare - është shpresë. Është një tjetër shans për një operacion shpëtimtar. Është një tjetër mundësi për të ruajtur pavarësinë, dinjitetin dhe të ardhmen e tyre.

Nga thellësia e zemrës sime, ju falënderoj që ia hapët zemrat familjes sonë. Dhembshuria, bujaria, lutjet dhe mbështetja juaj na japin forcë të vazhdojmë të besojmë se ditë më të ndritshme janë ende përpara. Me dashuri dhe mirënjohje të pafundme,

Ornela Lazaj

“Vetëm mund të bëjmë kaq pak; së bashku mund të bëjmë kaq shumë.”

— Helen Keller