Dit is Finn.

Finn is mijn alles. Al 9 jaar is hij mijn trouwe maatje, mijn steun, mijn dagelijkse geluk.

Een kerngezonde, lieve dalmatiër reu, zachtaardig voor mens en dier, altijd vrolijk en vol levenslust.

Tot eind 2024.

Toen kreeg Finn ineens klachten. Na intensief onderzoek en een CT-scan kwam de diagnose: Cushing, veroorzaakt door een tumor op zijn rechterbijnier. De enige kans op genezing was een zware operatie waarbij de tumor en bijnier verwijderd zal worden.

Deze is uitgevoerd op de spoedkliniek in Amsterdam en slaagde. Finn werd genezen verklaard. De opluchting was enorm.

Maar een half jaar later kwam de schok.

Dezelfde klachten keerden terug. Opnieuw onderzoeken, opnieuw een CT-scan.

Geen nieuwe tumor- maar wel het ondenkbare: de eerdere tumor bleek uitgezaaid naar zijn longen.

Verder was zijn lichaam schoon, maar de prognose was slecht. De artsen durfden geen exacte tijd te noemen, maar spraken voorzichtig over weken tot hooguit 2 a 3 maanden.

Ik stond voor een keuze. En ik koos voor Finn.

We zijn gestart met chemo-remmers. Niet om hem ''in leven te houden, tegen elke prijs'', maar om hem kwaliteit van leven te geven.

En het wonder gebeurde.

We zijn nu 6 maanden verder.

Finn voelt zich weer als vanouds.

Hij loopt weer kilometers mee, geniet van elke wandeling, is vrolijk, aanwezig, zichzelf.

De dierenartsen zijn verbaasd. Omdat deze vorm van bijnierkanker zo zeldzaam is (ook bij mensen), durven ze inmiddels geen prognose meer te geven.

Wat ze wel weten:

De tumor die destijds is verwijderd, is afgestaan aan de medische wetenschap voor mens en dier.

Onderzoek wees uit dat er geen kans op uitzaaiing zou hebben gehad- waardoor preventieve chemo toen niet werd gegeven.

Dat dit toch gebeurde, is extreem zeldzaam.

De afgelopen tijd heb ik duizenden euro's uitgegeven aan onderzoeken, operatie, CT-scans en medicatie.

Tegelijkertijd liep mijn relatie van 20 jaar stuk en sta ik er nu alleen voor.

Ik werk hard en doe alles wat ik kan.

Maar de chemo-remmers (palladia) zijn blijvende, maandelijkse terugkerende kosten, en die zijn zwaar om alleen te dragen.

Daarom vraag ik - met een klein hartje- om hulp.

Elke bijdrage helpt om:

Dank je wel voor het lezen.

Dank je wel voor je steun.

Dank je wel dat je Finn helpt nog even hond te zijn.

Liefs,

Finn