Beste jij, u en jullie,

Het is voor mij een drempel om een fundraising op te zetten. Mijn verhaal openbaar te delen en daarnaast had ik graag zelf een andere manier gevonden om mijn doel te bereiken. Ik kan heel mijn levensverhaal hier delen, mensen overtuigen waarom ik de persoon ben waaraan ze geld 'moeten' doneren, maar nee! Ik hou het graag zo kort mogelijk. Natuurlijk, omdat ik niet de enige ben met een fundraising voor een hulphond en het iedereen gun. Vrijheid in het maken van een keuze, laat ik graag ook over aan jij, u en/of jullie om te doneren.

Kort samengevat: na jaren van verschillende vormen van hulp en opnames, ben ik bezig met wat mij wel helpt. Het gaat om een woon-en behandel plek waar ik samen met mijn lieve drie jarige Kooiker hond Bess; kan focussen op een toekomst met lichtpuntjes, perspectief, veiligheid, stabiliteit, een vaste plek en zelfvertrouwen om mijn eigen leven vorm te geven. Mijn diagnoses zijn niet belangrijk om te vermelden, vind ik zelf. Ook geen verhalen om extra duidelijk te maken, waarom ik dit nodig heb. Want ik ben ik en niet mijn diagnoses of verleden/heden. Het is duidelijk voor mij, mijn omgeving en (hulpverlenings)netwerk dat een hulphond uitkomst kan bieden na alles. Gebaseerd op mijn dossier en de drie jaar dat Bess bij mij is, soms van ver en ook vaak van dichtbij. Helaas kost dit geld. Via de gemeente, is het nog niet gelukt om na maanden van proberen dit traject vergoed te krijgen. Alle donaties zullen gebruikt worden voor het hulphondentraject en niet voor andere doeleinden. Ik neem jullie daarom ook mee in het proces, zodat jij, u of jullie (uit vrije keuze) elke stap kunnen volgen. Heb jij of heeft u toch nog vragen na het lezen van mijn verhaal, dan kunt u ze persoonlijk aan mij stellen.

Ik ben dankbaar voor elke vorm van 'hulp'/ 'ondersteuning' of hoe jij of u het zelf wilt verwoorden. Hieronder kunt u nog een stukje tekst lezen die ik tijdens mijn laatste opname heb geschreven tijdens therapie. Een verhaal gebaseerd op het woord; schaduw.