Hoihoi,

Mijn naam is Anouk Meeuwsen, 28 jaar en woon samen met mijn lieve ouders en zusje in Berghem.

Ik ben positief ingesteld, vrolijk en gezellig. Ik hou van honden en paarden en ben een bezige bij. Ik ben behulpzaam en een echte doorzetter!

 

Ik heb een fantastische jeugd gehad, ik heb een aantal goede en leuke studies gevolgd en ben na mijn studies begonnen met een parttime baan in de paardensector om mijn dromen waar te maken.

Niks leek mij in de weg te staan, tot eind 2016.

Door een trap van een paard op mijn hoofd tijdens het werk kwam ik in een rollercoaster van klachten, behandelingen en beperkingen terecht.

De revalidatie ging niet van een leien dakje. Waar ik twee jaar dacht te revalideren van een hersenschudding, werd in 2018 duidelijk dat er sprake is van Niet Aangeboren Hersenletsel (ook wel NAH genoemd). De klachten hebben mijn leven helemaal op zijn kop gezet; Ik ben snel vermoeid, snel overprikkeld, kan moeilijk tegen druk en drukte, heb last van concentratieproblemen en heb elke dag hoofdpijn (de ene dag meer dan de ander dag). Ik ben hierdoor hulpbehoevend geworden.

Ik heb de eer gehad om in 2023 bij Hersenz een behandeling te volgen. Zij hebben mij zoveel mogelijk geholpen met het leren omgaan met deze beperkingen. Ik leer nog elke dag bij en herken steeds beter mijn grenzen.

Tijdens het revalideren zijn er helaas ook nare dingen gebeurd waardoor ik PTSS heb gekregen. Na 5 a 6 EMDR behandelingen en veel verschillende therapieën konden ze mij niet meer verder helpen en heb ik (zo ver het kan) “leren dealen” met de klachten zoals paniekaanvallen en nachtmerries.

Ik probeerde mijn leven weer een beetje op te pakken, zo ver het kon.

In 2021 kreeg ik regelmatig aanvallen. Tijdens zo’n aanval heb ik een wegraking, staar ik voor me uit met een dode blik en reageer ik helaas niet meer op de omgeving, het lijkt dan alsof mijn hersenen vastlopen. Na weer een bezoek aan de Neuroloog bleek ik Functionele Neurologische Stoornis (FNS) te hebben, ook wel conversiestoornis genoemd.

Ik voel helaas de aanvallen nauwelijks aankomen wat ervoor zorgt dat ik niet meer zelfstandig naar buiten durf. Ik durf niet meer zelfstandig de straat op, naar therapieën en behandelingen, naar winkels en supermarkten of naar mijn paard te gaan.

Ik ben afhankelijk geworden van mijn familie en kan niet leven zoals mijn leeftijdsgenoten dat kunnen. Wat ik (op z’n zachts gezegd) heel moeilijk vind.

 

10 jaar lang heb ik veel hulp gehad van mijn huishond Koda. Wanneer het niet goed ging was hij mijn steun en afleiding die ik nodig had. Hij zorgde ervoor dat ik samen met hem de straat op durfde om een rondje te gaan wandelen. Samen naar de winkel ging niet omdat een huishond meestal niet mee de winkel in mag.

Helaas hebben wij in 2023 afscheid van hem moeten nemen en viel mijn steun ook weg.

We hebben overwogen zelf een nieuwe hond aan te schaffen maar aangezien deze niet mee mag naar therapie, winkels etc, heeft dat jammer genoeg maar weinig meerwaarde.

 

Ik zou ontzettend graag zelfstandiger zijn en minder afhankelijk van de mensen om mij heen willen worden. Hoe lief ze ook zijn, zowel voor hen als voor mij is het ook gezond om los van elkaar dingen te kunnen doen.

Samen met mijn Ergotherapeut zijn wij gaan kijken naar oplossingen zodat ik hopelijk weer zelfstandig mag en kan deelnemen en genieten van het leven. Na een lange zoektocht en voor mij genoeg bewijs te hebben zijn wij tot de conclusie gekomen dat een hulphond mij hierin het beste kan gaan helpen.

 

Helaas kost een opleiding voor hulphond enorm veel geld, de opleiding bij Assistentiehond Gelderland kost ruim €26.000 euro.

Een hulphond zoals ik nodig heb, valt buiten de vergoeding van de zorgverzekeraar. Bij de gemeente is te weinig wetgeving op dit gebied waardoor er geen regels zijn vastgelegd dat zij hierin zorgplicht hebben. De aanvraag die we bij hen hebben gedaan is daarom afgewezen, ook na meerdere bezwaren. Er zijn gemeenten die een dergelijke hond wel vergoeden.

Helaas kan ik dit ook niet zelf bekostigen.

Daarom doe ik een oproep aan jullie:

Een hulphond haalt mij uit situaties die tot overprikkeling en een aanval leiden en zal mij leren beter mijn grenzen te leren aanvoelen. Daarnaast zorgt een hulphond ervoor dat ik zelfstandig naar de winkel, de arts, de therapie kan.

Ik ben dan niet meer afhankelijk van mijn ouders, die nu mantelzorger voor mij zijn.

Hoe fijn zou het zijn als ik het leven weer zelfstandig beet kan pakken en kan doen wat mijn leeftijdsgenoten ook doen?

 

Zouden jullie mij willen helpen mijn leven terug te krijgen door het bekostigen van een opleiding tot hulphond?

 

Ik zou het enorm waarderen als jij mij kan helpen door te doneren. Elke donatie, klein of groot, helpt mij een stapje verder in een voor mijn zelfstandige, waardevolle toekomst!

 

Alvast hartstikke bedankt voor je donatie❤️