Hi. Hoi. (Ja, er is nu ook Nederlandse tekst, onder de Nederlandse vlag. Gewoon even naar beneden scrollen.)

First of all, two people who have been pushing this fundraiser for me are Karen Drost and Elke B. Thanks for that.

(I made Karen co-organiser for a while, but then discovered that co-organisers can't for example edit messy text or send updates. Unfortunately, Karen sent me some really bonkers messages in March 2026 about me being able to get 1400 euros per month just like that, including huurtoeslag and zorgtoeslag. It's total hogwash, of course - and she knows it. I wish! Fair is fair, I think she simply got totally overwhelmed by my challenges. )

I'm 65. I'm without income, have been for quite some time and am homeless as a result. There is a bulleted list with links lower on this page that you can follow if you want more details.

I'm not looking for a fortune. I need a minimum of 400 to 450 euros per month to survive, which is about half the local monthly "daklozenuitkering" (which I wasn't entitled to and am now even less eligible for). This includes fees for my storage unit (around EUR 70 pm), bank fees (UK and NL, around EUR 30 pm) and mobile phone use/internet access (around EUR 20 pm). To this end, I am using GoFundMe's automated goal setting feature.

(Btw, I also have an overdue dental treatment for a broken-off molar that thankfully has been holding up well, so far, thanks to very solid earlier dental work done in Portsmouth when the first piece broke off. The molar needs a crown; I have a dentist's specification from 2024.)

OVERVIEW OF MY INCOME

That leaves me with EUR 200 to 250 per month that I still need to cover. Thankfully, locals sometimes help me out and I also often find discarded food.

SCREENSHOTS OF INCOME

Udemy's overview of my total earnings:

Udemy's recent payment for 1 course participant:

Amazon's recent payments:

LIRA's recent payments:

THE MAIN ISSUE

Because of my lack of savings and income, I am currently street-homeless. I don’t expect to be able to support myself until I can start claiming my state pension payments from the UK and the Netherlands. That is in about 18 months’ time, give or take. I also was a US state employee for two years, but I won't get any retirement pension payments from the US.

Yep, I am a homegrown Dutch national, in case you wonder (and highly educated), so I am also using my experiences to advocate a little for the folks who get lured here with the promise of well-paying work, end up dumped onto the streets and then get rejected when they ask for help (even though most of these folks are actually entitled to support; see links below).

I will be able to purchase a vehicle to live in from a lump sum payment of my small ABP pension in the Netherlands.

The state pension payments will not amount to much, but will be sufficient to support van life (but only van life).

NO, I DO NOT WANT TO PARK A VEHICLE PERMANENTLY AT THE LOCATION WHERE I AM NOW. I HAVE NO IDEA WHERE THIS CRAZY IDEA COMES FROM. I HAVE NEVER SAID OR SUGGESTED ANYTHING LIKE THIS, TO THE CONTRARY.

I launched this fundraiser on 29 December 2024, five days after I had expected to be able to go into a shelter, apply for basic income support and get this thing without which nothing works in the Netherlands, namely an official registration address. I had an appointment with Fatima Ata that day and was informed that I was not eligible for anything.

This fundraiser was intended to get me the funds to buy a vehicle very quickly but that didn’t happen. I didn’t have the knowledge yet that would have enabled me to survive in the bushes, so a lot of the donated money initially went toward keeping me in bunk beds at tourist hostels (which is far more expensive than many people expect and only doable in the off-season and most tourist hostels impose time limits on this anyway).

I had actually intended to be in a vehicle before December 2024, had already made purchases to that end, such as a portable toilet, a small solar panel to charge stuff, a voltage transformer and two small kettles for use in a vehicle, one of which I had intended to use for heating/cooking foods and the other one only for boiling water. These are now sitting in my storage unit along with other stuff such as clothes and a computer. I had expected to be supporting myself again, too, by then.

So it now looks like I will simply need to survive until I can get my pension payments. I (used to) collect cans and bottles to generate a little cash. (I had to stop doing this on 12 March 2026.) This varies greatly and isn’t always enough to feed me. Collecting cans and bottles also enables me to stumble upon thrown-out food and other items. Yes, I ended up with a bad case of food poisoning once.

This is where I live these days, but I've slept in several other spots and initially spent nights just sitting or standing somewhere. Yes, I've encountered crack addicts, but they are mostly gentle, apologetic slash embarrassed and compassionate, with the exception of one housed guy who figured that I would not recognize the accoutrements and tried to offer me a room to stay.

I used to sleep here on just some cardboard and stick my feet in that box to shield them from wind. See the photo below, taken on 8 April 2025.

WHAT MY PENSION INCOME WILL BE LIKE

UK:

DUTCH LUMP SUM (information dated 2 December 2025):

NETHERLANDS:

2 December 2025

US:

NOTE:

Van life may not be what you think it is. You can have all the regular comforts in a van including a shower and I know of one van that has a bath tub. Even in its simplest form, vehicle-dwelling is superior to dwelling in the bushes. Precipitation and condensation are major problems along with the inability to prepare meals, use the bathroom, plug in equipment, make coffee and so on.

DIRECT CAUSE OF THE ISSUE

Civil servant abuse and local policy with regard to who gets support and who does not

Direct reasons for that:

1. Something really stupid that I did

2. No income and no savings

3. Gerontophobia, povertyism and xenophobia

(links at the bottom)

I was too eager to get my life up and running again. I had already been climbing the walls for so many years. I wanted to hit the ground running again. I also wanted to get out of a crowded and tense situation involving someone else's second wife asap. (I'd stayed at a "tuinhuisje" for a while that had water and bottled gas. It was great, but the owner started to harass me and when I drew the line, he wanted me gone. That pattern tends to repeat itself in this type of circumstances.) I gave up 17 years in WoningNet for a disaster of a place that I was soon dying to get out of again. It was simply the first place that became available to me and for which I was placed number 1 out of 2600 candidates.

I went to university later in life and got stuck in a bad situation in the UK that I had been trying to break out of since 2015 (abusive/sadistic with coercive control etc). I haven’t been able to support myself since roughly the middle of 2009, right after I moved from Southampton to Portsmouth. That was also the moment that I could stop paying off study loans. Everything was looking up. I expected to have a great turnover that year and had found a dream home (rental) in a dream location. I was entertaining the idea of purchasing a small home in the area a few years down the road. It all collapsed within a year.

In 2013, I briefly had enough money after I received an aunt’s (small-ish) inheritance, but the worst had not happened yet and I mistakenly believed that my lack of money was my biggest problem, that success was a matter of persevering. I also needed to take the needs of my geriatric rescue parrot with failing eyesight into account.

MORE INFORMATION

If you need more information, click on the link for any of the topics below:

PLEASE SHARE THIS FUNDRAISER. THANKS.

I took the selfie at the top on 31 October 2025. The other selfie, of me looking at my screen, dates back to August 2023.

This one is a screenshot from a video I shot at The Hague in June 2023, after I had just had a job interview at NWO for a position as program coordinator, a role in which you interact with scientists on an almost daily basis and become quite familiar with their work. I spoke with Ralf Boland, Loes van Bree and Marijn Goes. Unfortunately, I messed up the interview because something had happened that made me feel deflated, devastated, defeated and powerless. The nonsense that I had fled from in April turned out to have followed me again by June. Besides, I couldn't explain what had happened to me in Portsmouth. I'd never before not been simply allowed to live my life somewhere. How do you explain such a thing? I have no idea.

My next decent interview was about a year later, also at The Hague, at Omgevingsdienst, via Linda van der Tang. They felt that the job would bore me quickly, that I was much more a scientific researcher than someone who checks licenses at her desk. Each of the five women I spoke with felt the same way about that. I was desperate for income as my situation was dire, which they didn't know, but I know that I would have enjoyed working there, for several reasons, including the location of the office.

In November 2024, I did still manage to attend a Meet & Greet with NS at Amsterdam Central Station and also already worked a night shift at an AH XL, but that job suddenly fell through, possibly because of the local stigma attached to my address.

Because I am highly educated, people expect me to have earned a lot of money, but that wasn't the case. For starters, that's because I went to university a little later in life.

HOW TO CONTACT ME

Use the button at the bottom of this page. It looks like this:

THANK YOU!

I can’t thank you enough because my life quite literally depends on you. My overwhelming feelings, besides gratitude? Sadness (mourning) and exhaustion.

PERSONAL NOTE

Tea of coffee? Coffee. Beer or wine? Either. Favourite beers? Duvel, Hoegaarden, Budweiser, Michelob, and Schlitz because the latter is the cheapest. Favourite pizza brand? Papa Johns.

Hoi,

Ja ja, ik ben een Nederlandse, maar ik gebruik al een jaar of 45 steeds meer Engels. Ik ben in Zuid-Limburg opgegroeid en in 1980 bij de VVV Amsterdam gaan werken. Daarna heb ik eerst een aantal jaren in een groot hotel aan de De Boelelaan gewerkt. Later ben ik gaan studeren. Ik heb in die tijd een keer of tien een ingezonden stuk gehad in de zaterdageditie van de Volkskrant. Ik ben cum laude aan de VU afgestudeerd (aardwetenschappen) en vervolgens naar de VS verhuisd omdat ik hier toen al weer te oud werd gevonden en het Arbeidsbureau me hardnekkig naar secretaressebaantjes bleef sturen. Bovendien hoort een paar keer emigreren in mijn geval gewoon bij je loopbaan.

Nog weer later ben ik naar Engeland verhuisd. Dat was voor mijn carrière, maar ook omdat de lucht daar veel schoner is dan in Nederland, al hangt het ervan af waar je precies zit. Het klimaat is daar op sommige plaatsen ook veel en veel beter dan in Nederland, maar het was aanvankelijk mijn bedoeling om een paar jaar later weer naar Amerika terug te gaan. Dat was echt mijn land, had ik eerder tot mijn grote verrassing ontdekt.

Ik ben nu 65. Ik heb geen spaargeld en geen inkomen en dat laatste is al een tijdje het geval. Als gevolg daarvan ben ik nu al ruim een jaar dakloos.

Nee, ik heb geen zenuwinzinking gehad, of wat dan ook. Ik kwam in Engeland in een k-situatie terecht en had al een paar keer eerder geprobeerd om daaruit los te breken. Toen ik het weer een keer probeerde, heb ik vervolgens iets ontzettend stoms gedaan. Ik had me op een gegeven moment weer bij WoningNet ingeschreven omdat dat cruciaal was gebleken toen ik uit Amerika terug kwam. Ik had daardoor inmiddels ruim 17 jaar inschrijfduur bij WoningNet, maar ik stond te popelen om weer aan de slag te gaan en de bank in een overvolle flat en een toen al best wel gespannen sfeer achter me te laten. Ik had toen ook al even in een tuinhuisje gewoond.

Ik heb op de eerste woning geklikt die ik kon krijgen. Die was voor 55plussers en in Purmerend - maar zo erg zou dat toch niet zijn? Van bijstand met daarbij huur- en zorgtoeslag zou ik beslist een OV maandabonnement naar Amsterdam kunnen betalen en dan zou ik dus echt niet gaan verpieteren (en ik was bovendien in de running voor een baan in Den Haag). Ik was nummer 1 van de 2600 gegadigden. Daar schrik je van en dan durf je dus eigenlijk ook geen nee meer zeggen. Ik hoorde en las toch al steeds griezelverhalen over hoe erg de woningsituatie hier is.

Stom stom stom! Zo dom van mezelf! Ik kan hier echt alleen mezelf de schuld van geven.

Ik had gewoon mijn poot stijf moeten houden en nog een maandje gedwongen niks moeten blijven doen, gewoon moeten wachten tot ik een doodgewoon normaal leuk woninkje in Amsterdam had kunnen krijgen.

Ik kwam terecht op een plek waarvan ik me vorig jaar met een schok gerealiseerd heb dat ik uiteindelijk zelfmoord zou hebben gepleegd als ik daar was gebleven.

Ik zat namelijk IN het Jaap van Praaghuis in Purmerend, met dementerende mensen rechts bij mij op de etage. Ik heb niets tegen dementerende mensen, integendeel, maar het stigma op het adres was enorm en het was een beetje een strafinrichting (waar je gestraft wordt voor het feit dat je 55+ bent en nog steeds leeft).

Het gepest en gedoe van ambtenaren daar was VRE-SE-LIJK en ook de houding van personeel van de onroerendgoedgigant van wie het gebouw is was allesbehalve om over naar huis te schrijven. Er waren daar diverse mensen die met gerontofobie hadden te kampen.

Toen er op een gegeven moment werd gesuggereerd dat ik niet in staat zou zijn om formulieren in te vullen en daar de assistentie van hulpverleners bij nodig zou hebben, stelde EJ voor dat ik een advocaat even een brief moest laten sturen om uit te leggen dat ik echt niet "aggelijk" was. EJ kent me al sinds 1988 via een stichting voor vrouwen in exacte vakken en technologie, waar we erg actief in waren en waar we onder meer in het bestuur hebben gezeten.

Veel anderen die er woonden waren er ook doodongelukkig, maar konden wegens lichamelijke beperkingen niet meer weg. Je wordt geacht om rustig langzaam dood te zitten gaan, in het gebouw modeshows en meubelshows voor ouderen bij te wonen en verder je bek te houden en niets meer te willen en nergens meer een mening over te hebben.

Zodoende dat ik uiteindelijk ben gaan aankloppen in Amsterdam waar ik eerder vele jaren heb gewoond.

Omdat ambtenaren die voor de gemeente Purmerend werkten, voortdurend onder meer ook allerlei rare dreigementen zaten te uiten, zowel tijdens gesprekken als per post, wilde ik daar nooit meer wat mee te maken hebben en durfde ik daar ook mijn paspoort niet te verlengen. Dat heb ik als niet-ingezetene gedaan in de grensgemeente Maastricht, nadat ik al door de gemeente Amsterdam was afgewezen. Vandaar dat ik inmiddels nog minder in aanmerking kom voor hulp hier (en ook wegens deze crowdfunding), maar dat wil ik ook niet meer.

Bijstand hebben maar dan onverwacht geen geld krijgen omdat ambtenaren als ze dat willen dat zonder aankondiging zomaar kunnen inhouden en alle andere smerige rotzooi die er wordt uitgehaald - of kan worden uitgehaald - daar wil ik nooit meer mee hoeven worstelen. Als zelfs Laurentien die verdomde Nederlandse ambtenaren niet aan kan, dan lukt het mij toch van zijn levensdagen niet?

(Daar komt nog bij dat ik al vele jaren met rotzooi achter de rug had waaruit ik al vijf keer had geprobeerd weg te vluchten. Dat ik nog naar de gemeente Amsterdam durfde te stappen, was een stap van vertrouwen. Dat vertrouwen is nu weg.)

Enfin, ambtenaren die voor de gemeente Purmerend werkten zetten me steeds een hak. Het gaat om een groepje van pakweg zes mensen waarvan er twee voor een commerciële deurwaarder werkten voordat ze vanuit de gemeente Purmerend mensen gingen pesten.

Zo komt het dat ik uiteindelijk klem kwam te zitten. Ik had het aanvragen van bijstand al zo lang mogelijk uitgesteld om die vervelende mensen bij de gemeente zo lang mogelijk te kunnen omzeilen. Mijn tweede stukje bijstand werd zonder aankondiging niet ingehouden. ("Dan hoeven we u later niet na te jagen als blijkt dat we u teveel hebben betaald." Na erover te hebben gemaild, kwam het toch nog vrij snel, dat wel, maar het had mijn planning al in de war geschopt.)

Het laatste stukje bijstand was flink lager dan verwacht en ik weet ook hoe dat kwam en dat geeft aan dat het met opzet was. Ik was inmiddels te bang geworden of misschien moet ik zeggen dat ik die mensen zo spuugzat was dat ik het niet meer heb aangevochten.

De mensen waar ik daar heel veel overlast van heb ervaren zijn onder meer Bodine Timp, Annica van Rijn en Roos Boers.

Die laatste deed vanaf het begin vijandig en dreigend. Ze stuurde me een keer in Zivver een mail die ik niet kon opslaan en printen, waarin ze min of meer schreef dat ze me een loeder vond. Ik heb er de schouders over opgehaald, maar ze is zelfs een keer met een collega van haar die ik niet kende bij mij aan de deur geweest en toen is die collega via het balkon van de buren op mijn balkon geklommen, terwijl Roos Boers op het balkon van de buren bleef staan. Volkomen van de pot gerukt gedrag. Ik was bang, schrok me rot toen er opeens een vreemde voor mijn open balkondeur stond. Ik had die dag weg zullen zijn, maar was verlaat. (De balkondeur was na het installeren van een andere knop niet meer te sluiten dus die liet ik altijd open. Op dat moment stond die op een kier van ongeveer 30 tot 50 cm.)

Annica van Rijn heb ik nooit ontmoet en ik heb nooit met haar gesproken, maar ook zij veroorzaakte veel overlast. Zij en Bodine Timp waren kennelijk een of meerdere malen bij mij aan de deur geweest, daarbij vrij bizar een typische aanpak van oplichters hanterend. Dat heb ik aangekaart...

Hun directe leidinggevende, ene mevrouw Van Schie, maakt er eveneens een behoorlijk potje van. Ik heb ook met haar nog nooit gesproken, maar wel geprobeerd een afspraak met haar te maken. Ik heb haar onder meer geadviseerd om een uitwisselingsprogramma met andere gemeenten op te starten zodat men van elkaar kan leren.

Ik heb overigens in dit kader op een gegeven moment bij de gemeente een formele klacht ingediend (niets mee gedaan) en contact gehad met de Nationale Ombudsman en de politie.

Later kwam er op een dag nog een keer opeens een brief waarin zoiets stond als dat het onderzoek was afgerond, dat er een zorgmachtiging voor me was afgegeven en dat de officier van justitie nu ging bepalen wat er met me zou gebeuren. WTF?! Onderzoek? Welk onderzoek? Ik dacht aanvankelijk dat het weer een hackergeintje was. Toen ik het een paar dagen later eens online opzocht, bleek het wel degelijk te bestaan, een zorgmachtiging.

Mijn huisarts wist ook deze keer van niets. Tessa van Elleswijk - die voor de onroerendgoedgigant werkt - had eerder gesuggereerd dat andere nare dingen die waren voorgevallen namens mijn huisarts zouden zijn gebeurd. (Nee. Annica van Rijn had dat op haar geweten.) Het kwam neer op "braaf je bek houden anders verklaren we je dement (en sluiten we je op)".

Ik voeg daaraan toe dat er nooit iemand naar medicijngebruik of diagnoses of wat dan ook heeft gevraagd, zelfs niet wie mijn huisarts was. Kortom, het was puur pesten en intimideren. Ik was in Engeland al behoorlijk murw gemept en had dus totaal geen trek in nóg meer bizar gedoe, gezeik, gepest en gezanik. Daarom stelde ik eerder het aanvragen van een bijstandsuitkering uit.

Ik wilde gewoon weer léven! Niks gezeik en gedoe.

En ook gewoon weer normaal de kost verdienen.

Enfin, ik was uiteindelijk in de running voor een plek als conducteur bij NS, en ik had de indruk dat die me wel zagen zitten (Meet & Greet op CS bijgewoond), maar het sollicitatietraject is lang. Daarom was ik al begonnen met in de nacht werken voor AH XL. Mijn vader had een eigen bedrijf in die branche; ik ben ermee opgegroeid en ben tijdens mijn studie een aantal jaren vakkenvuller bij Dirk geweest. Als NS niet door zou gaan, zou 's nachts bij AH werken gewoon hartstikke prima zijn gebleven. Dat baantje viel echter opeens weg, mogelijk door het enorme stigma dat er op mijn adres rustte. (Daar was ik toen net weg.)

Ik had eerder onder meer bij NWO als programmacoördinator en bij de Omgevingsdienst in Den Haag als vergunningverlener gesolliciteerd. Bij die Omgevingsdienst had ik graag willen werken, maar de vijf vrouwen waar ik daar mee sprak vonden me veel meer een wetenschapper en dachten dat ik me er snel zou gaan vervelen. Het werk bij NWO klonk heel leuk, maar ik kreeg niet de indruk dat het daar prettig werken zou zijn.

Dit is een screenshot van een video die ik maakte op de dag van mijn sollicitatie bij NWO in Den Haag (juni 2023). De andere selfie, bovenaan, waarbij ik op mijn scherm zat te kijken, is van augustus 2023.

Ik heb minimaal 400 tot 450 euro per maand nodig, wat ongeveer de helft is van de plaatselijke maandelijkse daklozenuitkering (waar ik geen recht op had en inmiddels nog minder recht op heb).

Hier moet ik onder meer de kosten voor mijn opslagruimte (ongeveer €70 per maand), bankkosten (VK en NL, ongeveer €30 per maand) en kosten voor mobiel (ongeveer €20 per maand) van betalen.

Ik maak trouwens gebruik van de aanbevolen optie van GoFundMe die het bedrag steeds automatisch verhoogt.

(Ter info: ik moet ook al een hele tijd naar de tandarts voor een afgebroken kies die het tot nu toe gelukkig goed uithoudt, dankzij heel degelijk tandheelkundig werk dat in Portsmouth is gedaan toen het eerste stuk afbrak. Er moet een kroon op de kies. Ik heb een specificatie van de tandarts uit 2024. Een wortelkanaalbehandeling was toen nog niet nodig en hopelijk blijft dat nog een hele tijd zo.)

OVERZICHT VAN MIJN INKOMEN

________________________________________

Screenshots van mijn bankrekeningen

Nederland

1 maart 2026 11:31

Een dag later zal de 50 euro van mijn neef binnenkomen, steeds per de 30ste van de maand en anders de maandag erna.

Van Karen en Elly krijg ik ook al heel lang veel steun. Zonder dat zij heel snel wat overmaakten had ik mijn eerste bezoek aan JvG323b (gemeente Amsterdam) niet eens kunnen doen; dat soort dingen alleen al maken je snel verdacht omdat zij allebei niet in Nederland wonen (maar wel de Nederlandse nationaliteit hebben) en ook ik banden met het buitenland heb. De toeslagenaffaire-mentaliteit lijkt nog steeds springlevend te zijn.

Hieronder staan wat illustratieve details.

Engeland

1 maart 2026, 11:43

Op deze rekening gebeurt niets meer behalve dat er elke maand steeds meer bankkosten uitgaan.

Ik moet dus nog 200 tot 250 euro per maand ergens vandaan zien te halen. Gelukkig helpen buurtbewoners me wel eens uit de brand en vind ik ook soms gewoon eten op straat dat prima is. (Ja, een keer flink voedselvergiftiging gehad, en dat kwam door te oude pistachenoten, en drie vrouwen in de buurt en twee vrouwen elders weten dat ik een keer een overheerlijk ogende en ruikende brownie heb verorberd die een space cake bleek te zijn. Hij zag er veel lekkerder uit dan hieronder op de gedownloade foto en ik had niet op de achterkant van de verpakking gekeken. Je ziet, je bent nooit te oud voor nieuwe ervaringen.)

SCREENSHOTS VAN INKOMEN

________________________________________

Overzicht van mijn totale inkomsten bij Udemy

Recente betaling van Udemy voor één cursusdeelnemer

Recente betalingen van Amazon

Recente betalingen van LIRA

HET HOOFDPROBLEEM

________________________________________

Door mijn gebrek aan spaargeld en inkomen ben ik momenteel dakloos, op straat. Ik denk niet (meer) dat ik nog in mijn eigen inkomen kan voorzien voordat ik mijn staatspensioen uit het VK en Nederland kan gaan ontvangen omdat ik dan pas een busje kan kopen. Dat is over ongeveer 18 maanden. Ik was ook twee jaar in dienst van de staat Florida, maar ik zal daar geen pensioenuitkering uit ontvangen.

Met een eenmalige uitkering (afkopen) van mijn kleine ABP-pensioen in Nederland kan ik een voertuig aanschaffen om in te wonen.

De staatspensioenen zullen niet hoog zijn, maar wel voldoende om “van life” te ondersteunen (maar alleen van life).

Deze fundraiser was bedoeld om snel geld bijeen te brengen voor een voertuig en om de eerste drie maanden daarin te overbruggen, maar dat gebeurde niet. Ik had toen nog niet de kennis om tussen de struiken te kunnen overleven, waardoor een groot deel van het gedoneerde geld aanvankelijk opging aan slaapplaatsen in stapelbedden in toeristenhostels (veel duurder dan de meeste mensen denken en alleen betaalbaar in het laagseizoen; bovendien hanteren de meeste hostels tijdslimieten).

Ik had eigenlijk al vóór december 2024 in een voertuig willen wonen en had daarvoor al aankopen gedaan, zoals een draagbaar toilet, een klein zonnepaneel om spullen op te laden, een spanningsomvormer en twee kleine waterkokers voor gebruik in een voertuig (één voor het verwarmen/bereiden van voedsel en één alleen voor kokend water). Deze staan nu in mijn opslagruimte, samen met dingen als kleding en een computer. Ik had verwacht mezelf tegen die tijd ook weer in leven te kunnen houden (onder meer d.m.v. online trading in CFDs). Ik heb nog maar weinig nodig om een voertuig bewoonbaar te maken.

Het lijkt er nu op dat ik simpelweg moet zien te overleven totdat mijn pensioen ingaat. Ik verzamel(de) blikjes en flessen om wat inkomsten te genereren. Wat dat oplevert varieert sterk en is niet altijd genoeg om van te eten. Bij het verzamelen van blikjes en flessen kom ik echter ook weggegooid prima voedsel en andere bruikbare spullen tegen. Op 12 maart 2026 heb ik hiermee moeten stoppen wegens een plaatselijke "kwade geest". (Meer hierover staat op mijn website.)

Ik heb op allerlei plekken geslapen, vooral op de Zeeburgerdijk maar ook op andere plekken. Op mijn huidige plek sliep ik eerst op een stuk karton en dan ging ik al heel vroeg met al mijn bagage naar OBA Oosterdok en kwam ik ’s avonds terug. Ik stak mijn voeten in die doos om ze tegen de wind te beschermen zodat ze niet te koud werden en ik wikkelde bubbelfolie om mijn onderbenen heen. De foto met het karton is van 8 april 2025 (zowel hierboven als hieronder te vinden).

HOE MIJN PENSIOENINKOMEN ERUIT ZAL ZIEN

________________________________________

VK:

Nederland – eenmalige uitkering (informatie d.d. 2 december 2025)

Nederland – staatspensioen (2 december 2025)

VS: geen pensioenuitkering

OPMERKING

________________________________________

Leven in een busje of auto is misschien lang niet zo zielig als je denkt. Je kunt in een bus alle normale comfort hebben, inclusief een douche, en ik weet van een busje dat een bad heeft. Zelfs in de simpelste vorm is wonen in een voertuig beter dan tussen de struiken slapen. Neerslag en condensatie vormen en voorzaken aanzienlijke problemen, net als het niet kunnen bereiden van maaltijden, naar het toilet gaan, apparatuur opladen, koffie zetten enzovoort.

DIRECTE OORZAAK VAN HET PROBLEEM

________________________________________

Verdomd vervelend gepest, gekoeioneer en ander grensoverschrijdend gedrag van ambtenaren in Purmerend (waaronder via het balkon van de buren op mijn balkon klimmen) en plaatselijk beleid hier in Amsterdam met betrekking tot wie wel en wie geen ondersteuning krijgt.

Directe redenen:

1. Iets heel stoms dat ik heb gedaan

2. Geen inkomen en geen spaargeld

3. Gerontofobie, armoede-stigmatisering en xenofobie

Overigens wil ik wel z.s.m. Nederland weer uit, onder meer omdat ik hier vaak niet fit ben (lucht, klimaat). Dat was altijd al zo, maar ik was het na zoveel jaren in het buitenland compleet vergeten. Ik moest gewoon dringend weg uit de Engelse plaats waar ik was maar vond de omgeving en het weer daar fantastisch. Ik heb in 2017 en 2018 ook al geprobeerd weg te komen. Ik moet overigens wel een slag om de arm houden omdat ik beslist wil voorkomen dat ik daar weer te maken krijg met hetzelfde probleem als waar ik voor ben gevlucht.

Bovendien mag je in Nederland formeel niet in een voertuig wonen.

NEE, IK WIL HELEMAAL NIET EEN BUSJE PERMANENT GAAN PARKEREN OP DE PLEK WAAR IK NU BEN. DIT HEB IK NOOIT BEWEERD. INTEGENDEEL!

Hier "woon" ik tegenwoordig:

Ik sliep daar eerst op een stuk karton. Ik heb op heel wat andere plekken de nacht doorgebracht, in het begin vaak zittend en soms staand. Daarbij kwam ik onder meer crackverslaafden tegen, die meestal heel aardig waren. Dit was de situatie op 8 april 2025:

HOE JE CONTACT MET MIJ KUNT OPNEMEN

________________________________________

Er is daarvoor onderaan deze pagina een knop.

DANKJEWEL!

Ik kan je niet genoeg bedanken, want mijn leven hangt er letterlijk van af. Wat ik verder vooral voel, behalve dankbaarheid? Verdriet (rouw) en uitputting. Ik ben vaak bek- en bekaf.

PERSOONLIJK UITSMIJTERTJE

Thee of koffie? Koffie.

Bier of wijn? Allebei.

Favoriete bier? Duvel, Hoegaarden, Budweiser, Michelob en Schlitz (dIe laatste omdat die het goedkoopst is). Favoriete pizzaketen? Papa Johns.

Deze Nederlandse versie is nog een beetje "werk in uitvoering". Hieronder staan links naar Engelstalige webpagina's met meer informatie.