Op 30 augustus loop ik met een paar vrienden langs de Schelde van het stadhuis in Gent naar het stadhuis in Antwerpen

100 kilometer. In één dag. Geen race. Geen medaille.

Gewoon ik, mijn benen, enkele vrienden en een persoonlijke keuze:

bewust afzien — voor iets dat groter is dan mezelf.

Deze ultrarun stond al meer dan zes maanden vast.

Ik train er al lang en intensief voor. Niet voor een tijd of trofee, maar omdat ik hou van het proces. Van grenzen verkennen. Van mezelf tegenkomen.

Van bewust kiezen voor pijn en discomfort.

Maar ergens halverwege een lange, stille duurloop viel het besef:

Wat een luxe is dit eigenlijk.

Ik kies ervoor om af te zien.

Ik heb eten, water, rust, veiligheid.

Ik kan stoppen wanneer ik wil.

Mensen in Gaza hebben die keuze niet.

Daar is pijn geen prestatie, maar dagelijkse realiteit.

Daar zijn geen sportdrankjes onderweg en koffietjes op een terras na de training.

Daarom koppel ik mijn loop aan hun verhaal.

Niet omdat mijn 100 kilometer de wereld verandert.

Maar omdat ik, zolang ik kán lopen, wil tonen dat ik niet wegkijk.

Wat gebeurt er met jouw steun?

Elke euro gaat naar Artsen Zonder Grenzen (MSF) – voor medische noodhulp in Gaza.

Trauma- en wondzorg

Mobiele klinieken & psychologische hulp

Ondersteuning van ziekenhuizen die over hun limiet gaan

MSF is een van de weinige organisaties die daar nu nog hulp biedt.

Meer info over hun werk? https://www.msf-azg.be/nl/gaza-uw-steun-blijft-cruciaal

Mijn doel:

€10.000 inzamelen tegen 30 augustus.

Da’s €100 per kilometer.

Elke stap telt – letterlijk.

Hoe jij kan helpen:

✅ Doneer wat je kan — groot of klein.

✅ Deel deze pagina in je netwerk.

✅ Of stuur gewoon een woord van support. Ik zal het voelen onderweg.

Ik loop deze afstand om mijn eigen grenzen te verkennen,

maar ook om mijn vrijheid te gebruiken voor iets zinvollers dan alleen prestatie.

Dankjewel dat je even stil stond.

Dankjewel als je mee in beweging komt.

Stefaan Bonte