Manjola eshtë 45 vjeçe, nënë e dy fëmijëve, dhe prej dy vitesh po zhvillon betejën më të veshtire te jetës së saj. Një betejë jo vetëm kundër dhimbjes fizike, por kundër frikës, pasigurise dhe lodhjes së pafundme që sjell kanceri agresiv i gjirit. Sot, semundja ka avancuar ne fazen e katert, duke e vene jeten e saj çdo ditë e më shumë në rezik. Megjithatë, Manjola nuk është dorëzuar. Për fëmijët e saj, për familjen, për jetën.

Ajo ka kaluar dy operacione te veshtira dhe rrugetimi i saj

mjekesor ende nuk ka perfunduar. Pamundésia per t'u kuruar ne Shaiperi e ka detyruar te largohet drejt Italise, ku po vazhdon trajtimet e nevojshme për të mposhtur këtë semundje të ligë.

Çdo ditë atje eshtë një perpjekje e re, një shpresë e re, por edhe një barrë e rëndë ekonomike për familjen e saj.

Pas dy vitesh perballjeje me kete realitet te ashper, gjendja ekonomike e familjes është renduar ndjeshëm. Sot, Manjola nuk ka mé mundesi te perballoje shpenzimet e kurimeve qe i japin shpresë per te jetuar. Ajo ka nevojë për ndihmën tonë. Ka nevojë për solidaritet, për zemra që bashkohen, që kjo nënë të mund të vazhdojë të luftojë dhe te qëndrojë prane fëmijève të saj.

Çdo ndihmë, sado e vogël, eshtë një hap më afër jetës. Le të behemi arsyeja pse Manjola vazhdon te shpresoje.