Steun het hikikomori project van Job & Co!

Foto van campagne Steun het hikikomori project van Job & Co!, 1 van 3Foto van campagne Steun het hikikomori project van Job & Co!, 1 van 3

  • S
  • S
23 donateurs
Hoofdafbeelding van de inzamelingsactie
0% complete

€1340 ingezameld van €80K

‌

Steun het hikikomori project van Job & Co!

Steun het hikikomori project van Job & Co!

0% complete

€1340 ingezameld van €80K

23 donaties
Beschermde donatie
Help ons jongeren te bereiken die nergens meer aankloppen. Steun jongeren die zich extreem isoleren.

Doneer aan het hikikomoriproject van Job & Co. Met jouw steun kunnen we contact blijven zoeken met jongeren die zich extreem isoleren, online en offline aanwezig blijven en het vertrouwen de tijd geven om te groeien.

Onze gespecialiseerde werking staat onder druk. Terwijl we zoeken naar een structurele oplossing, willen we voorkomen dat jongeren hun vertrouwde aanspreekpunt verliezen. Elke bijdrage helpt om de begeleiding en het contact verder te zetten.

DONEER VANDAAG. Kan je niet doneren? Deel deze campagne met je netwerk.

Deze jongeren zijn niet verdwenen. Ze zijn uit beeld geraakt.

Maar wie bereikt jongeren die nergens aankloppen?

Voor jongeren die zich volledig uit het sociale leven terugtrekken, is de weg naar hulp vaak bijzonder moeilijk. Veel vormen van ondersteuning vertrekken vanuit een aanmelding, een gesprek of een hulpvraag. Maar wat als een jongere die stap niet meer kan zetten?

Wie merkt hen dan nog op? Wie zoekt contact wanneer een antwoord uitblijft? En wie blijft beschikbaar, ook als dat maanden of jaren duurt?

Dat is de blinde vlek die Job & Co probeert op te vullen. Al 3,5 jaar ontwikkelen we een aanpak waarbij we jongeren in hun eigen leefwereld opzoeken, ook online, en zonder druk vertrouwen opbouwen. Dat vraagt tijd, expertise en vooral continuïteit.

Het verhaal van Michael.

Wat als je wereld steeds kleiner wordt en de weg naar hulp steeds groter lijkt?

Het begon niet op één dag.

Er was geen plots moment waarop Michael besliste om de buitenwereld achter zich te laten. Het ging geleidelijk. Een dag niet naar school. Daarna nog één. Berichten waarop hij niet meer antwoordde. Afspraken die hij afzegde. Mensen die hij steeds minder zag.

In het begin dacht hij dat hij gewoon wat rust nodig had. De wereld voelde druk, contact met anderen kostte energie en de verwachtingen werden hem te veel. Op zijn kamer kon hij tenminste zelf bepalen wat er gebeurde. Online vond hij afleiding, herkenning en soms het gevoel ergens bij te horen, zonder dat hij zich voortdurend hoefde af te vragen wat anderen van hem verwachtten.

Maar naarmate de tijd verstreek, werd teruggaan steeds moeilijker.

Hoe langer hij thuisbleef, hoe groter de stap naar buiten leek. Wat moest hij zeggen tegen mensen die vroegen waar hij al die tijd was geweest? Hoe legde hij uit dat iets wat voor anderen vanzelfsprekend leek, voor hem bijna onmogelijk was geworden?

Mensen wilden helpen. Ze vroegen hoe het ging, stelden voor om eens buiten te komen of zochten naar oplossingen. Hij wist dat ze het goed bedoelden. Toch voelde iedere vraag soms als een opdracht waar hij niet aan kon voldoen.

Dus trok hij zich verder terug.

Niet omdat hij niets meer wilde. Niet omdat hij geen toekomst had. Maar omdat hij niet meer wist hoe hij daar opnieuw naartoe moest.

Tot er ergens ruimte ontstond

Via hun Discord kwam Michael in contact met iemand van het hikikomori project van Job & Co.

Het was geen afspraak op een kantoor. Hij hoefde nergens naartoe, niemand keek hem aan terwijl hij probeerde uit te leggen wat er met hem aan de hand was. Hij kon gewoon online zijn. Af en toe een bericht sturen. Soms antwoorden, soms niet.

Er werd contact gehouden, zonder dat ieder gesprek moest uitmonden in een plan of een volgende stap.

Voor de buitenwereld leek er misschien weinig te gebeuren. Hij ging nog steeds niet naar school of werk. Hij kwam nog steeds weinig buiten. Er was geen plotselinge ommekeer.

Maar er was iets veranderd: er was een plek waar hij mocht zijn, zonder dat hij eerst moest bewijzen dat hij klaar was om geholpen te worden.
Het contact bleef bestaan. Ook wanneer hij niet veel vertelde. Ook wanneer hij geen hulpvraag had. Ook wanneer hij zelf nog niet wist wat hij nodig had.

Hij hoefde niet meteen te veranderen. Hij mocht eerst gewoon bestaan, met alles wat op dat moment moeilijk was.

Bijna tweeënhalf jaar
Bij sommige jongeren duurt het lang voor er iets verschuift. Vertrouwen laat zich niet afdwingen. Je kunt iemand niet vragen om vertrouwen gewoon omdat je wil helpen. Je moet laten zien dat je er bent, ook wanneer het antwoord uitblijft of wanneer iemand opnieuw afstand neemt.

Bij Michael, met wie Job & Co contact hield via Discord, duurde het bijna tweeënhalf jaar voor hij zelf om begeleiding vroeg.

Tweeënhalf jaar waarin het contact niet zomaar werd opgegeven.

En toen kwam die vraag.

Niet omdat iemand hem had overtuigd dat hij hulp moest aanvaarden. Niet omdat alle moeilijkheden plots verdwenen waren. Maar omdat hij zelf een opening zag en ervoor koos die te verkennen.
Het was geen magische oplossing. Wel een eigen stap. Een stap die misschien niet mogelijk was geweest zonder de tijd en ruimte die eraan voorafgingen.

Ruimte om opnieuw mogelijkheden te zien

Voor jongeren die zich extreem isoleren, begint vooruitgang niet altijd met weer naar buiten gaan, een opleiding volgen of werk zoeken.
Soms begint ze veel eerder.

Met opnieuw iets durven vertellen. Met nieuwsgierig worden naar wat er nog mogelijk is. Met voorzichtig nadenken over een opleiding, werk of psychologische ondersteuning. Met de gedachte dat de wereld misschien niet altijd zo overweldigend hoeft te blijven als ze vandaag voelt.

Ieder persoon heeft daarin een eigen tempo. Niet iedereen zet dezelfde stappen. Soms gaat het vooruit, soms lijkt alles weer stil te vallen.

Daarom is het belangrijk dat er ruimte blijft. Online én offline. Een plek waar jongeren op adem kunnen komen, waar ze mogen zijn en waar ze niet voortdurend hoeven te bewijzen dat ze vooruitgaan.
Een plek waar de uitnodiging blijft bestaan, ook na een nee.

Daarom mogen we hen niet loslaten
Vandaag krijgt Job & Co steeds meer aanmeldingen van jongeren die zich verregaand uit het sociale leven hebben teruggetrokken. Jongeren die niet vanzelf bij de hulpverlening terechtkomen, omdat ze niet om hulp vragen of de stap ernaartoe te groot vinden.
De nood aan ondersteuning groeit, maar de toekomst van deze gespecialiseerde werking is onzeker. Er wordt gezocht naar een duurzame, structurele oplossing. Intussen gaat het leven van deze jongeren verder. Hun nood aan contact en continuïteit kan niet wachten tot alle antwoorden gevonden zijn.

Soms begint een nieuwe toekomst niet met een grote stap, maar met de ruimte om gewoon te mogen zijn.

Voor meer informatie over onze werking & contact, check onze website .
Doneren

‌
‌‌
‌
‌‌
‌
‌‌
‌
‌‌
‌
‌‌

Co-organizers4

Profielfoto van Sofie De Paepe
Sofie De Paepe
Organisator
Ghent
Daan Swinnen
Medeorganisator
Nele Decoodt
Medeorganisator
  • Ander
  • Beschermde donatie

Jouw gemakkelijke, krachtige en vertrouwde plek voor hulp

  • Gemakkelijk

    Doneer snel en gemakkelijk

  • Krachtig

    Help rechtstreeks de mensen en doelen die jij belangrijk vindt

  • Vertrouwd

    Je donatie wordt beschermd door de GoFundMe Donatiegarantie