ZEEKAJAKTOCHT OVER HET SCHELDE-ESTUARIUM

Ik maakte in juni een 8-daagse zeekajaktocht (met kampeeruitrusting) over het Schelde-estuarium omdat ik mij geroepen voelde. Ik voer op de Zeeschelde van Gent naar Anwerpen en op de Westerschelde van Antwerpen naar de monding en de laatste dag op de Noordzee door naar huis in Vrouwenpolder.

Ze had om hulp geroepen, althans zo noem ik het. Ik had een urgentie gevoeld omdat haar ziekzijn plotseling tot mij doordrong en ik mij realiseerde dat ik door de vervuiling met PFAS meer afstand van haar had genomen. Ik vond haar vies. Die realisatie had mij geraakt. Hoe kan je iemand die ziek is de rug toekeren?

Het was een avontuurlijke week, een week vol belevenissen, onvergetelijke ervaringen en mooie inzichten. Deze tocht, die ik de ‘Roep van de Schelde’ noemde, heeft mij diep geraakt!

BRUISEN

Ik voer dagelijks van zonsopkomst tot einde ochtend met de ebstroom mee, totdat de vloed mij aanmaande om een plek op het droge te zoeken. Ze bracht mij op kleine, maar pareltjes van een plekken. Plekken waar ik de middagen, avonden en nachten mocht overtijen. Het was niet moeilijk voor te stellen hoe het estuarium ooit zijn vrije loop had, bruiste van het leven en hoe het was om daar onderdeel van te zijn. Het Schelde-estuarium heeft nog steeds de potentie om te bruisen van het leven, om het leven te laten bruisen. Een bruisend ecosysteem zit vol met geschenken voor ander leven, waaronder wijzelf. Echter wij onderdrukken de condities die daarvoor nodig zijn. Maar dat kan ook anders ...

GESCHENKEN VAN DE SCHELDE

Ik maakte een reis van hoofd naar lichaam, naar mijn hart. En die reis is minder lang en dichterbij dan je denkt. Het was een groot persoonlijk geschenk. Nu ben ik bezig met een klein geschenkje voor de Schelde. Vanuit diepe dankbaarheid voor haar geschenken: zij produceert immers een heleboel voedsel door een complex voedselketen, ze zuivert het water, ondersteunt de biodiversiteit en beschermt de kust met slikken en schorren, etc. En vanuit de noodzaak omdat zij dringend hulp nodig heeft om dat optimaal te kunnen (blijven) doen.

Omdat ik weet dat we collectief deze reis (van hoofd naar hart) moeten maken om de Schelde (en de hele Aarde) weer gezond te krijgen, schrijf ik een boek(je) - Geschenken van de Schelde - waarin ik de lezer mee neem op mijn reis over het Schelde-estuarium. Een intense natuurbeleving waarin ik de tijd had om mij te verbinden met de elementen, mij onderdeel voelde van de natuur die mij omringde, waarin ik filosofeerden over de diepere oorzaken van de wijze waarop de mensheid omgaat met haar natuurlijke omgeving en haarzelf én over wat er nodig is om die relatie met de natuur weer te helen.

MINIDOCUMENTAIRE

Tijdens mijn avontuur in juni heb ik veel gefilmd. Met dit waardevolle materiaal wil ik ook graag een minidocumentaire maken. Als ondersteuning van mijn boodschap, als aanvulling op mijn boek(je).

Ik heb hiervoor een startbedrag van €582 gekregen van Zeeland Film Commission. Dit voelt als een dankbare steun in de rug. Ik heb HENK.film gevraagd om de montage te doen en met dit bedrag is hij voorzichtig begonnen. Maar om dit goed te kunnen doen is meer nodig. En dan vertrouw ik op de kracht van samen. Samen kunnen we er voor zorgen dat Henk een waardevolle documentaire kan maken. Om daarmee de Schelde te bedanken voor haar geschenken. Om daarmee mensen te inspireren, wakker te schudden en harten te raken!

Wil jij dit ook? En/of ken je iemand die een bijdrage kan en wil geven?

Alvast super bedankt!

krijger Guido

Toelichting op het doelbedrag:

Het optimale doelbedrag is €4500,- Met dit bedrag kan Henk een professionele minidocumentaire maken met impact. Gofundme bepaalt automatisch het (tussen)doelbedrag en stelt dit stapje voor stapje bij, afhankelijk van de (snelheid) van de donaties. Maar we zijn enorm blij met elk eindbedrag!